اثر انتقالی در فرآیند اعاده دادرسی ویژه

شعبه ویژه دیوان عالی کشور بعنوان مرجع پایانی در رسیدگی به این درخواست دارای اختیار و آزادی عمل در برپایی نظام دادرسی است. شعبه ویژه همانند دادگاه نخستین عهده دار رسیدگی به پرونده می شود. پنداری از آغاز مناقشه سر گرفته و دادگاه مشغول به رسیدگی شده است. شعبه ویژه می تواند و البته باید وقت رسیدگی تعیین کند و طرفین درگیر را دعوت نماید. اما در رویه شعب ویژه کمتر پیش آمده که طرفین دعوا به رسیدگی دعوت شوند. این نارسایی در صورتی که حکم قطعی موضوع اعاده نقض شود و حکم متفاوتی صادر شود به هیچ وجه توجیه پذیر نیست و نقض آشکار حقوق آیینی دادبرده پیشین است. به ویژه که او فرصتی برای واکنش و تبادل لایحه نیافته است. شعبه ویژه همچنین اختیار دارد هر گونه تدابیر تحقیقی در راستای مواد ۱۹۹، ۲۱۹، ۲۲۰، ۲۲۳، ۲۴۸، ۲۴۹، ۲۵۶ و ۲۶۳ ق.آ.د.م اتخاذ نماید و نیز می تواند برای کشف واقع و احترام به درخواستهای آمده، هر نوع قرار مقدماتی متناسب با مناقشه صادر نماید. ارجاع امر به کارشناس، صدور قرار تحقیق یا معاینه محلی، استطلاع از آخرین وضعیت ثبتی ملک، استماع گواهی گواهان، مطالبه پرونده استنادی و استخراج داده های آن، اعطای نیابت قضایی و .... منبعث از اثر انتقالی در اختیار قضات شعبه ویژه است. این اقدامات در رویه شعب ویژه دیوان عالی با سازوکار نیابت قضایی و اعطای اختیار به دادگاه نخستین صادر کننده رای معمول می گردد.