إِجحاف (مفردات‌نهج‌البلاغه): کاربردها

«فَاِنَّ سُخْطَ الْعَامَّةِ یُجْحِفُ بِرِضَی الْخَاصَّةِ، وَاِنَّ سُخْطَ الْخَاصَّةِ یُغْتَفَرُ مَعَ رِضَی الْعَامَّةِ» ؛ «نارضایتی عمومی خوشنودی خواصّ را می‌برد و با رضایت عامّه نارضایتی خواصّ مانعی ندارد». (شرح‌های خطبه: ) أَجْحَفَ - خطبه ۲۱۶ (درباره حق والی و رعیّت)" name="_ أَجْحَفَ - خطبه ۲۱۶ (درباره حق والی و رعیّت)" title=" أَجْحَفَ - خطبه ۲۱۶ (درباره حق والی و رعیّت)" >۲. ۲ - أَجْحَفَ - خطبه ۲۱۶ (درباره حق والی و رعیّت) امام (علیه‌السلام) در رابطه با حق والی و رعیّت فرموده: «وَ إِذَا غَلَبَتِ الرَّعِیَّةُ وَ الِیَهَا، أَوْ أَجْحَفَ الْوَالِی بِرَعِیَّتِهِ، اخْتَلَفَتْ هُنَالِکَ الْکَلِمَةُ ...» ؛ «آن‌گاه که رعیت بر والى خویش چیره گردد و یا رئیس حکومت بر رعایا اجحاف نماید (نظام بر هم مى‌خورد و) هماهنگی‌ها از هم مى‌پاشد». (شرح‌های خطبه: ) در اینجا «اجحاف» به معنی ظلم است که با معنای اصلی منافاتی ندارد. مُجْحِف - نامه ۲۵ (درباره ماموران زکات)" name="_ مُجْحِف - نامه ۲۵ (درباره ماموران زکات)" title=" مُجْحِف - نامه ۲۵ (درباره ماموران زکات)" >۲. ۳ - مُجْحِف - نامه ۲۵ (درباره ماموران زکات) آن حضرت همچنین در نامه ۲۵ ، فرموده است: «وَ لاَ تُوَکِّلْ بِها اِلاَّ نَاصِحاً شَفِیقاً، وَ اَمِیناً حَفِیظاً، غَیْرَ مُعَنِّف وَ لاَ مُجْحِف ، وَ لاَ مُلْغِب وَ لاَ مُتْعِب» ؛ «چوپانى گوسفندان و شتران را جز به شخص خیرخواه و مهربان و امین و حافظ (که نه سخت‌گیر است و نه اجحاف‌گر؛ نه تند مى‌راند و نه حیوانات را خسته مى‌کند) مسپار». منبع: نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۰۰، تامه ۵۳ · نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۷۱ · ج۵، ص۲۴۳ · نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۲۸، خطبه ۲۱۶ · نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۲۱ · ج۴، ص۸۲ · نهج البلاغه ت الحسون، ص۶۱۱، نامه ۲۵ · نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۹۷ · ج۴، ص۷۱۴ · نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۱۳، نامه ۵۳