اجرای حکم حضانت

یکی دیگر از مناقشه های خانوادگی بین زن و شوهر، مناقشه بر موضوع حضانت فرزندان مشترک در سن نیاز به نگهداری و تربیت است. حضانت دارای دو چهره متمایز حق و تکلیف است (ماده ۱۱۶۸ ق.م. برابر ماده ۱۱۶۹ ق.م برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی میکنند مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن حضانت] با پدر است» در عین حال زن یا شوهر در مدتی که حضانت با طرف روبرو است می تواند دعوای سلب حضانت او را مطرح سازد. برای نمونه برابر ماده ۱۱۷۳ ق. م: «هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست، صحت جسمانی و یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد، محکمه می تواند به تقاضای اقربای طفل یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رئیس حوزه قضایی، هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند، اتخاذ کند. موارد ذیل از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین است: ۱) اعتیاد زیان آور به الکل مواد مخدر و قمار. ( ۲) اشتهار به فساد اخلاق و فحشاء. ( ۳) ابتلا به بیماریهای روانی با تشخیص پزشکی قانونی