اختیار دادرس باید به گونه ای اعمال شود که او را از

اختیار دادرس باید به گونه ای اعمال شود که او را از بیطرفی خارج نسازد و در معرض اتهام جانبداری از طرفی که به سود او است قرار ندهد و به آزادی فردی و حرمت خانوادگی هیچ یک از اصحاب دعوا صدمه نزند رای برای مثال مثال دستور ندهد که خون یکی از دو طرف گرفته و تجزیه شود یا مکالمه تلفن خصوصی او ضبط گردد. غایت مطلوب هر دادرسی حقگزاری و رسیدن به حقیقت است نه فصل خصومت و چه بهتر که به جای زرنگ تر و کارآمدتر صاحب حق برنده شود. ولی مرز بیطرفی را نیز نمی توان شکست قاضی نمیتواند به تحقیق پنهانی دست زند یا دلایلی را که به آن می رسد در معرض گفتگو و بحث و ایراد دو طرف قرار ندهد برای مثال، شاهدی را در غیاب دو طرف احضار کند و گواهی او را بشنود یا به علم شخصی خود که خارج از دلایل مطرح در دادرسی به دست آورده است استناد کند یا به بهانه تحقیق در زندگی خصوصی آنان دخالت نماید. از مفاد ماده ۲۰۰ ق.آ.د.م نیز که دو شرط: (۱) اختلاف دو طرف (۲) مؤثر در تصمیم نهایی را قید رسیدگی به دلایل قرار داده و طرح در جلسه دادرسی را اجباری کرده است، می توان شمایی از تلفیق بیطرفی دادرس و آزادی او در تحقیق را در ذهن ترسیم کرد.