دکترین
ادعای جعلیت
ادعای جعلیت
نویسندگان:
یوسف رحمتی
منبع:
کانون وکلا 1329 شماره 14
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق خصوصی آیین دادرسی مدنی
حوزههای تخصصی حقوق حقوق خصوصی حقوق مدنی ادله اثبات دعوی
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۵۴
سال ۱۳۸۷ (۱)
- کانون وکلا 1387 شماره 200 و 201
سال ۱۳۸۶ (۲)
- کانون وکلا 1386 شماره 198 و 199
- کانون وکلا 1386 شماره 196 و 197
سال ۱۳۸۵ (۲)
- کانون وکلا 1385 شماره 194 و 195
- کانون وکلا 1385 شماره 192 و 193
سال ۱۳۸۴ (۳)
- کانون وکلا 1384 شماره 191
- کانون وکلا 1384 شماره 190
- کانون وکلا 1384 شماره 188 و 189
سال ۱۳۸۳ (۲)
- کانون وکلا 1383 شماره 186 و 187
- کانون وکلا 1383 شماره 184 و 185
سال ۱۳۸۲ (۲)
- کانون وکلا 1382 شماره 183
- کانون وکلا 1382 شماره 180 و 181
سال ۱۳۸۱ (۳)
- کانون وکلا 1381 شماره 177
- کانون وکلا 1381 شماره 178 و 179
- کانون وکلا 1381 شماره 176
سال ۱۳۸۰ (۴)
- کانون وکلا 1380 شماره 175
- کانون وکلا 1380 شماره 174
- کانون وکلا 1380 شماره 173
- کانون وکلا 1380 شماره 172
سال ۱۳۷۹ (۱)
- کانون وکلا 1379 شماره 171
سال ۱۳۶۹ (۲)
- کانون وکلا 1369 شماره 152 و 153
- کانون وکلا 1369 شماره 150 و 151
سال ۱۳۶۸ (۱)
- کانون وکلا 1368 شماره 148 و 149
سال ۱۳۵۷ (۲)
- کانون وکلا 1357 شماره 142
- کانون وکلا 1357 شماره 143 و 144 و 145
سال ۱۳۵۶ (۳)
- کانون وکلا 1356 شماره 141
- کانون وکلا 1356 شماره 139 و 140
- کانون وکلا 1356 شماره 138
سال ۱۳۵۵ (۲)
- کانون وکلا 1355 شماره 136 و 137
- کانون وکلا 1355 شماره 134
سال ۱۳۵۴ (۳)
- کانون وکلا 1354 شماره 133
- کانون وکلا 1354 شماره 132
- کانون وکلا 1354 شماره 131
سال ۱۳۵۳ (۳)
- کانون وکلا 1353 شماره 128 و 129
- کانون وکلا 1353 شماره 127
- کانون وکلا 1353 شماره 126
سال ۱۳۵۲ (۴)
- کانون وکلا 1352 شماره 125
- کانون وکلا 1352 شماره 124
- کانون وکلا 1352 شماره 123
- کانون وکلا 1352 شماره 122
سال ۱۳۵۱ (۳)
- کانون وکلا 1351 شماره 121
- کانون وکلا 1351 شماره 120
- کانون وکلا 1351 شماره 119
سال ۱۳۵۰ (۲)
- کانون وکلا 1350 شماره 118
- کانون وکلا 1350 شماره 116 و 117
سال ۱۳۴۸ (۴)
- کانون وکلا 1348 شماره 115
- کانون وکلا 1348 شماره 114
- کانون وکلا 1348 شماره 113
- کانون وکلا 1348 شماره 112
سال ۱۳۴۷ (۳)
- کانون وکلا 1347 شماره 110 و 111
- کانون وکلا 1347 شماره 109
- کانون وکلا 1347 شماره 108
سال ۱۳۴۶ (۴)
- کانون وکلا 1346 شماره 107
- کانون وکلا 1346 شماره 106
- کانون وکلا 1346 شماره 105
- کانون وکلا 1346 شماره 104
سال ۱۳۴۵ (۳)
- کانون وکلا 1345 شماره 103
- کانون وکلا 1345 شماره 102
- کانون وکلا 1345 شماره 101
سال ۱۳۴۴ (۶)
- کانون وکلا 1344 شماره 100
- کانون وکلا 1344 شماره 99
- کانون وکلا 1344 شماره 98
- کانون وکلا 1344 شماره 97
- کانون وکلا 1344 شماره 96
- کانون وکلا 1344 شماره 95
سال ۱۳۴۳ (۶)
- کانون وکلا 1343 شماره 94
- کانون وکلا 1343 شماره 93
- کانون وکلا 1343 شماره 92
- کانون وکلا 1343 شماره 91
- کانون وکلا 1343 شماره 90
- کانون وکلا 1343 شماره 89
سال ۱۳۴۲ (۶)
- کانون وکلا 1342 شماره 88
- کانون وکلا 1342 شماره 87
- کانون وکلا 1342 شماره 86
- کانون وکلا 1342 شماره 85
- کانون وکلا 1342 شماره 84
- کانون وکلا 1342 شماره 83
سال ۱۳۴۱ (۴)
- کانون وکلا 1341 شماره 82
- کانون وکلا 1341 شماره 81
- کانون وکلا 1341 شماره 80
- کانون وکلا 1341 شماره 79
سال ۱۳۴۰ (۴)
- کانون وکلا 1340 شماره 78
- کانون وکلا 1340 شماره 77
- کانون وکلا 1340 شماره 76
- کانون وکلا 1340 شماره 75
سال ۱۳۳۹ (۵)
- کانون وکلا 1339 شماره 74
- کانون وکلا 1339 شماره 73
- کانون وکلا 1339 شماره 72
- کانون وکلا 1339 شماره 71
- کانون وکلا 1339 شماره 70
سال ۱۳۳۸ (۵)
- کانون وکلا 1338 شماره 69
- کانون وکلا 1338 شماره 67 و 68
- کانون وکلا 1338 شماره 66
- کانون وکلا 1338 شماره 65
- کانون وکلا 1338 شماره 64
سال ۱۳۳۷ (۶)
- کانون وکلا 1337 شماره 63
- کانون وکلا 1337 شماره 62
- کانون وکلا 1337 شماره 61
- کانون وکلا 1337 شماره 60
- کانون وکلا 1337 شماره 59
- کانون وکلا 1337 شماره 58
سال ۱۳۳۶ (۶)
- کانون وکلا 1336 شماره 57
- کانون وکلا 1336 شماره 56
- کانون وکلا 1336 شماره 55
- کانون وکلا 1336 شماره 54
- کانون وکلا 1336 شماره 53
- کانون وکلا 1336 شماره 52
سال ۱۳۳۵ (۵)
- کانون وکلا 1335 شماره 51
- کانون وکلا 1335 شماره 50
- کانون وکلا 1335 شماره 49
- کانون وکلا 1335 شماره 48
- کانون وکلا 1335 شماره 47
سال ۱۳۳۴ (۶)
- کانون وکلا 1334 شماره 46
- کانون وکلا 1334 شماره 45
- کانون وکلا 1334 شماره 44
- کانون وکلا 1334 شماره 43
- کانون وکلا 1334 شماره 42
- کانون وکلا 1334 شماره 41
سال ۱۳۳۳ (۴)
- کانون وکلا 1333 شماره 40
- کانون وکلا 1333 شماره 39
- کانون وکلا 1333 شماره 38
- کانون وکلا 1333 شماره 37
سال ۱۳۳۲ (۷)
- کانون وکلا 1332 شماره 36
- کانون وکلا 1332 شماره 35
- کانون وکلا 1332 شماره 34
- کانون وکلا 1332 شماره 33
- کانون وکلا 1332 شماره 32
- کانون وکلا 1332 شماره 31
- کانون وکلا 1332 شماره 30
سال ۱۳۳۱ (۷)
- کانون وکلا 1331 شماره 29
- کانون وکلا 1331 شماره 28
- کانون وکلا 1331 شماره 27
- کانون وکلا 1331 شماره 26
- کانون وکلا 1331 شماره 25
- کانون وکلا 1331 شماره 24
- کانون وکلا 1331 شماره 23
سال ۱۳۲۹ (۸)
- کانون وکلا 1329 شماره 20 و 21 و 22
- کانون وکلا 1329 شماره 18 و 19
- کانون وکلا 1329 شماره 16 و 17
- کانون وکلا 1329 شماره 15
- کانون وکلا 1329 شماره 14
- کانون وکلا 1329 شماره 13
- کانون وکلا 1329 شماره 12
- کانون وکلا 1329 شماره 11
سال ۱۳۲۸ (۲)
- کانون وکلا 1328 شماره 10
- کانون وکلا 1328 شماره 9
سال ۱۳۲۷ (۸)
- کانون وکلا 1327 شماره 8
- کانون وکلا 1327 شماره 7
- کانون وکلا 1327 شماره 6
- کانون وکلا 1327 شماره 5
- کانون وکلا 1327 شماره 4
- کانون وکلا 1327 شماره 3
- کانون وکلا 1327 شماره 2
- کانون وکلا 1327 شماره 1
چکیده
متن
در شماره اخیر مجله شریفه کانون وکلاء آقای … همکار عزیز درباره ادعای جعلیت و مواقع قانونی ایراد آن مقالهای نوشته و خواسته بودند دیگران نیز نظریه خود را برای مجله بفرستند اینک بنده استنباط خود را در این باره بعرض میرسانم.
خلاصه نظریه آقای … از ماده 111 قانون آئین دادرسی مدنی که میگوید:«مدعی علیه باید در ظرف ده روز پس از رسید دادخواست بادعای مدعی پاسخ داده رونوشت گواهی شده کلیه اسناد و دلائل خود را پیوست نماید و در ضمن پاسخ کتبی،دعوی جعل سند و...را... اظهار کند....»و همچنین از ماده 201 قانون آئین دادرسی مدنی که حاکیست:«ایرادات در دادرسیهای عادی باید در اولین لایحهایکه در پاسخ طرف داده میشود بعمل آید و در دادرسیهای اختصاری در اولین جلسه دادرسی مگر اینکه سبب ایراد بعد حادث شود»چنین مستفاد میشود که ادعای جعل منحصرا باید در ضمن اولین پاسخ دعوی(در دعاوی عادی)و یا در اولین جلسه دادرسی (در دعاوی اختصاری)بعمل آید.
بنظر بنده این استنتاج صحیح نیست زیرا ماده 379 قانون آئین دادرسی مدنی صراحت دارد:«ادعای جعلیت اسناد را در تمام مراحل نخستین و پژوهش میتوان نمود...»و بنابراین در هر یک از دو مرحله ماهوی دادرسی و در هر موقعی از این دو مرحله میتوان نسبت باسناد ابراز شده ادعای جعلیت کرد.همکار محترم عقیده دارند که از ترکیب سه ماده 379 و 201 و 111 آئین دادرسی مدنی معلوم میشود نه تنها در مرحله نخستین بلکه در مرحله پژوهش نیز میتوان ادعای جعلیت کرد منتهی چه در مرحله نخستین و چه در مرحله پژوهش این ادعا باید در ضمن اولین پاسخ دعوی(در دعاوی عادی)و یا در اولین جلسه(در دعاوی اختصاری)صورت گیرد.
این استدلال صحیح نیست زیرا از ملاحظه ماده 508 قانون آئین دادرسی مدنی که میگوید:«ممکن نیست در رسیدگی پژوهشی ادعای جدید نمود...»
و ماده 379 راجع باینکه در مرحله پژوهشی هم میتوان ادعای جعلیت کرد نتیجه گرفته میشود که قانونگذار بادعای جعلیت نظر مخصوص داشته و اجازه داده است که اگر کسی در مرحله نخستین از آن استفاده نکرد و در مرحله پژوهشی بتواند آنرا بر ضد طرف خود بکار برد.قانونگزار جاعل و استفاده کننده از سند مجعول را با عالم بودن بجعل مجرم میداند و علاوه بر اینکه بر طبق قانون مجازات تعقیب آنها را لازم شمرده بتجویز ماده 379 قانون آئین دادرسی مقرر میدارد که در تمام مراحل نخستین و پژوهشی میتوان بسند مجعول ایراد کرد.گذشته از این از ذیل ماده 201 چنین مستفاد میشود که زمان حدوث سبب ایراد را نیز باید در نظر گرفت و اگر پس از اولین پاسخ بدعوی(در دعاوی عادی)و یا اولین جلسه دادرسی(در دعاوی اختصاری)سبب ایراد حادث شود آن ایراد در دادگاه مسموع م. ب..صرف جعل سند نمیتواند سبب ایراد جعل آن باشد زیرا این شرط لازم هست ولی کافی نیست و کفایت آن وقتی محرز میشود که شخص از مجعول بودن سند آگاهی حاصل کند و چه با این آگاهی در اواخر دادرسی و یا پس از ختم آن تحقق مییابد و قانونگزار برای حمایت از حق که یگانه هدفش م. ب. بر طبق بند ششم از ماده 592 آئین دادرسی مدنی ثبوت جعلیت سند را یکی از جهات اعاده دادرسی میداند باینمعنی که پس از ختم دادرسی و حتی پس از اجرای حکم اگر جعلیت سند ثابت شد قطعیت و اجرای حکمی که باستناد سند مجعول صادر شده متزلزل میشود.
بنابراین در جریان دادرسی چه در مرحله نخستین و چه در مرحله پژوهش همه وقت میتوان ادعای جعلیت نسبت بسند طرف کرد و پس از ختم جریان دادرسی مدنی نیز میتوان دعوای جعل را در دادگاه جزائی طرح نمود و با ثبوت آن آثار حکم دادگاه حقوقی را از بین برد.
حال اگر کسی بدروغ ادعای جعلیت سند دیگریرا بکند و کندی کار دادگستری و اجرای مواد 380 تا 389 قانون آئین دادرسی مدنی کار را زیاده از حد بتأخیر و تعویق بیندازد تقصیری متوجه قانونگزار نیست و باید در فکر اصلاح دستگاه قضائی و رفع نواقص و معایب آن بود تا دعاوی زودتر حل و فصل شود و کسی هم از ترس محاکمه و مجازات سریع جرئت نکند بیجهت باسناد نسبت جعلیت بدهد و السلام.
دکتر …
مباحث الفاظ در مطالب فقهی
در شماره سیزدهم مجله کانون وکلا خاطر نشان نمودیم که چگونه در کشور ما تعلیم و تعلم از علم فقه و اصول فقه متروک شده و تدریس از این دو بر علوم دینیه انحصار یافته است و مدرسین و استادان فقهی و حقوقی در صدد نیستند مطالب و احکام فقهی را از لحاظ مدنی و علمی با مقتضیات و احتیاجات امروزی ایرانی تطبیق نمایند بیآنکه در این تطبیق از حقوق اروپائی تقلید کنند. این مدرسین هرگاه فرضا برای خالی نماندن برنامهها تدریس از بعضی کتب فقهی سابق را معمول داشتهاند روش تعلیماتی در این امر بقدری نامانوس است که فائدهای از آن برای دانشجویان و طلاب حاصل نمیگردد و حتی بطوریکه اطلاع پیدا نمودهام اخیرا در دانشکده حقوق تهران برای اینکه کتابهای قدیمه فقهی از قبیل شرایع محقق را بر حسب ظاهر تغییراتی داده و با وضعیت امروزی همآهنگ نموده باشند هر یک را بر چند جزوه تقسیم و هر کدام را علیحده چاپ کرده و برای هر یک سال از دوره دانشکده تخصیص دادهاند و تصور مینمایند که تدریس و تعلیم از فقه اسلامی منحصر است بر اینکه
تبلیغات
موارد مرتبط 1
مواد مرتبط 1
-
استناد
از این صفحه
ماده 201 — آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 201 قانون آیین دادرسی مدنی که حاکیست:«ایرادات در دادرسیهای عادی باید
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
