ادله در دعوای اثبات نسب — بنابراین

در عمل نیز محاکم در همه موارد موضوع را به پزشکی قانونی و اخذ DNA ارجاع نمی دهند، خصوصاً زمانی که ادله شرعی دیگر وجود داشته باشد. زیرا تعدد و تکرار این قضیه به صورت گسترده مخالف نظم اجتماعی بوده و باعث سلب آرامش جامعه می شود. ب. ت. ب. پیوستگی که بعضاً دعوای اثبات نسب با دعوای نفی ولد یا نفی نسب دارد در آن بخش بیشتر توضیح خواهیم داد. قابل ذکر است آزمایش خون در اثبات نسب تا حدوداً ۷۵ دقت دارد، ولی آزمایش DNA حدوداً بیش از ۹۹ قابلیت استناد دارد. مگر اینکه عمل نامشروع توسط نزدیکان و فامیل های نسبی پدر انجام شده باشد که این مسئله درصد را کاهش می دهد مانند نزدیکی با پدر شوهر یا برادر شوهر. اما آزمایش خون در نفی ولد علی الاصول دقیق م. ب.. - طفلی که پس از طلاق متولد میشود منتسب به مرد است هر طفلی که بعد از انحلال نکاح متولد شود ملحق به شوهر است مشروط بر اینکه مادر هنوز شوهر نکرده و از تاریخ انحلال نکاح تا روز ولادت طفل بیش از ده ماه نگذشته باشد، مگر آنکه ثابت شود که از تاریخ نزدیکی تا زمان ولادت کمتر از شش ماه و یا بیش از ده ماه گذشته باشد ماده ۱۱۵۹ قانون مدنی - ماده ۱۱۵۹ حاوی اماره وقوع نزدیکی بین زن و شوهر است کاتوزیان، قانون مدنی نظم حقوق کنونی زیرنویس ۱ ماده ۱۱۵۹). در صورت صدور حکم بر اثبات نسب صدور شناسنامه جدید توسط اداره ثبت احوال اداره حقوقی قوه قضائیه در نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۰۷۶ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۹ اطلاعات لازم از قبیل تاریخ و محل ولادت ارائه شود، در فرض سؤال چنانچه حکم اثبات نسب متضمن این اطلاعات باشد، ارائه آن برای صدور شناسنامه کافی است؛ در غیر این صورت صرف ارائه حکم اثبات نسب برای صدور شناسنامه کفایت نخواهد کرد و متقاضی باید به نحو مقتضی اطلاعات لازم را ارائه و تکمیل کند. بنابراین، در وهله اول و در دعوای اثبات نسب نیازی به طرف دعوا قرار دادن ثبت احوال نیست، مگر اینکه وفق فرض اخیر نظریه مشورتی فوق الذکر تکمیل قسمتهای مختلف شناسنامه ضرورت داشته باشد. که ذینفع می تواند جداگانه علیه ثبت احوال طرح دعوا نماید. لازم به توضیح است الزام اداره ثبت احوال به صدور شناسنامه در صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی است نه خانواده تفاوت اقرار به نسب فرزندی و اقرار به نسب خویشاوندی الف) اقرار به نسب فرزندی نه فقط بین اقرار کننده و کسی که به فرزندی او اقرار شده مؤثر است، بلکه نسبت به دیگران نیز تأثیر خواهد داشت. ب اقرار به خویشاوندی فقط در رابطه بین اقرار کننده و کسی که به قرابت نسبی او اقرار شده و خود آن را تصدیق کرده مؤثر خواهد بود و نسبت به دیگران تأثیری نخواهد داشت مگر اینکه آنان نیز اقرار را تصدیق کنند؛ زیرا طبق قاعده عقلی و حقوقی اقرار هر کس نسبت به خود نافذ است و به زیان دیگران مؤثر نیست. این موضوع مورد اتفاق فقهای امامیه است. بنابراین اگر فرضاً کسی اقرار کند که دیگری نوه اوست این اقرار رابطه پدر و فرزندی بین مقرله و فرزند بلاواسطه مقر ایجاد نخواهد کرد و مقرله در ترکه فرزند بلا واسطه مقر سهیم نخواهد شد صفایی، مختصر حقوق خانواده ش ۳۴۴). قابل ذکر است اگر نسب از طریق راه های دیگر اثبات شود نسبت به کلیه خویشان مؤثر خواهد بود. نفی ولد و نفی نسب ۱- انکار نسب از سوی پدر را نفی ولد و از طرف غیر او را نفی نسب گویند (مثل مادر، بر اساس اماره فراش طفل متولد شده در زمان زوجیت ملحق به شوهر است. مشروط بر اینکه از تاریخ نزدیکی تا زمان تولد کمتر از شش ماه و بیشتر از ده ماه نگذشته باشد ماده ۱۱۵۸) قانون مدنی مگر اینکه پدر خلاف آن را ثابت نماید. پدر فقط دو ماه از زمان تولد طفل فرصت دارد تا فرزند ر. ا. خ. نفی کند، والا پس از دو ماه دعوای نفی ولد به هیچ وجه قابل استماع نیست حتی اگر ثابت کند عقیم بوده است و اگر قبل از انقضای دو ماه اقرار به ابوت کرده باشد دعوای نفی ولد در همین مهلت دو ماهه نیز قابل پذیرش نخواهد. نکته تنها استثنای حکم مذکور آن است که پدر ثابت کند از تولد طفل مطلع نبوده است. در این فرض از زمان اطلاع دو ماه مهلت دارد تا دعوای نفی ولد مطرح کند. دعوای نفی نسب از جانب سایرین غیر از پدر مهلت خاصی ندارد و هر زمان قابل طرح است.