ادله در دعوای اثبات نسب — قابل ذکر است آزمایش خون در اثبات

⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. - آزمایش خون یا DNA: غاطبة فقهای عظام معاصر صرف آزمایش خون یا حتی DNA را دلیل اثبات نسب نمی دانند. بلکه معتقدند این آزمایش زمانی کارساز خواهد بود که موجب علم قاضی شود، لذا به تنهایی قابلیت استناد ندارد و بر همین اساس آن را جزو سؤال آیا در هر پرونده اثبات نسب دادگاه باید دستور اخذ آزمایش DNA بدهد؟ اداره حقوقی قوه قضائیه در نظریه مشورتی شماره ۷/۹۳/۱۱۵۷ مورخ ۹۳/۵/۱۸ بیان داشت: با عنایت به ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی اقرار به نسب در صورت محقق بودن شرایط مذکور در آن ماده نیازی به آزمایش DNA جهت اثبات نسب نیست و دادگاه می تواند وفق آن اقرار حکم به اثبات نسب صادر نماید، مگر اینکه فساد آن اقرار ثابت شود. در عمل نیز محاکم در همه موارد موضوع را به پزشکی قانونی و اخذ DNA ارجاع نمی دهند، خصوصاً زمانی که ادله شرعی دیگر وجود داشته باشد. زیرا تعدد و تکرار این قضیه به صورت گسترده مخالف نظم اجتماعی بوده و باعث سلب آرامش جامعه می شود. ب. ت. ب. پیوستگی که بعضاً دعوای اثبات نسب با دعوای نفی ولد یا نفی نسب دارد در آن بخش بیشتر توضیح خواهیم داد. قابل ذکر است آزمایش خون در اثبات نسب تا حدوداً ۷۵ دقت دارد، ولی آزمایش DNA حدوداً بیش از ۹۹ قابلیت استناد دارد. مگر اینکه عمل نامشروع توسط نزدیکان و فامیل های نسبی پدر انجام شده باشد که این مسئله درصد را کاهش می دهد مانند نزدیکی با پدر شوهر یا برادر شوهر. اما آزمایش خون در نفی ولد علی الاصول دقیق م. ب.. - طفلی که پس از طلاق متولد میشود منتسب به مرد است هر طفلی که بعد از انحلال نکاح متولد شود ملحق به شوهر است مشروط بر اینکه مادر هنوز شوهر نکرده و از تاریخ انحلال نکاح تا روز ولادت طفل بیش از ده ماه نگذشته باشد، مگر آنکه ثابت شود که از تاریخ نزدیکی تا زمان ولادت کمتر از شش ماه و یا بیش از ده ماه گذشته باشد ماده ۱۱۵۹ قانون مدنی - ماده ۱۱۵۹ حاوی اماره وقوع نزدیکی بین زن و شوهر است کاتوزیان، قانون مدنی نظم حقوق کنونی زیرنویس ۱ ماده ۱۱۵۹). در صورت صدور حکم بر اثبات نسب صدور شناسنامه جدید توسط اداره ثبت احوال اداره حقوقی قوه قضائیه در نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۰۷۶ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۹ اطلاعات لازم از قبیل تاریخ و محل ولادت ارائه شود، در فرض سؤال چنانچه حکم اثبات نسب متضمن این اطلاعات باشد، ارائه آن برای صدور شناسنامه کافی است؛ در غیر این صورت صرف ارائه حکم اثبات نسب برای صدور شناسنامه کفایت نخواهد کرد و متقاضی باید به نحو مقتضی اطلاعات لازم را ارائه و تکمیل کند. بنابراین، در وهله اول و در دعوای اثبات نسب نیازی به طرف دعوا قرار دادن ثبت احوال نیست، مگر اینکه وفق فرض اخیر نظریه مشورتی فوق الذکر تکمیل قسمتهای مختلف شناسنامه ضرورت داشته باشد. که ذینفع می تواند جداگانه علیه ثبت احوال طرح دعوا نماید. لازم به توضیح است الزام اداره ثبت احوال به صدور شناسنامه در صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی است نه خانواده تفاوت اقرار به نسب فرزندی و اقرار به نسب خویشاوندی الف) اقرار به نسب فرزندی نه فقط بین اقرار کننده و کسی که به فرزندی او اقرار شده مؤثر است، بلکه نسبت به دیگران نیز تأثیر خواهد داشت. ب اقرار به خویشاوندی فقط در رابطه بین اقرار کننده و کسی که به قرابت نسبی او اقرار شده و خود آن را تصدیق کرده مؤثر خواهد بود و نسبت به دیگران تأثیری نخواهد داشت مگر اینکه آنان نیز اقرار را تصدیق کنند؛ زیرا طبق قاعده عقلی و حقوقی اقرار هر کس نسبت به خود نافذ است و به زیان دیگران مؤثر نیست. این موضوع مورد اتفاق فقهای امامیه است. بنابراین اگر فرضاً کسی اقرار کند که دیگری نوه اوست این اقرار رابطه پدر و فرزندی بین مقرله و فرزند بلاواسطه مقر ایجاد نخواهد کرد و مقرله در ترکه فرزند بلا واسطه مقر سهیم نخواهد شد صفایی، مختصر حقوق خانواده ش ۳۴۴). قابل ذکر است اگر نسب از طریق راه های دیگر اثبات شود نسبت به کلیه خویشان مؤثر خواهد بود.