ارزیابی زمین و آپارتمان ،پارکینگ،انباری وباکلن

ارزیابی زمین و آپارتمان ،پارکینگ،انباری وباکلن قطعات مبنائی در ارزیابی ها با توجه به منطقه شهردای متغیر می باشند. واحدهای واقع در بر خیابانها برای کاربری اداری مناسب هستند. در شرایط مساوی ، واحدهای جنوبی 5% تا 7% گرانتر از واحدهای شمالی می باشند. قدر السهم عرصه در ارزیابی واحدهای آپارتمانی برای مجتمع های 2 تا 3 واحدی تاثیر مثبت 5% تا 10% نسبت به مجتمع های با تعداد واحد بیشتر دارد. با توجه به اینکه در برجها امکانات رفاهی بیشتری وجود دارد ، قیمت واحدهای آپارتمانی در برجها نسبت به واحدهای آپارتمانی معمولی دارای 20% ارزش بیشتری می باشد . برای تعیین ارزش املاک با قدمت تا ۵ سال ساخت به ازای هرسال قدمت ۲%کاهش و بیش از ۵ سال ساخت ، به ازای هر سال قدمت ، 1.5% کاهش قیمت در نظر گرفته شود. ارزش هر مترمربع پارکینگ بین 50% تا ۶۰% ارزش هر مترمربع آپارتمان در نظر گرفته شود . بارزش هر مترمربع انباری بین ۳۰% تا ۴۰% ارزش هر مترمربع آپارتمان در نظر گرفته شود. واحدهایی که دارای حیاط اختصاصی می باشند دارای ارزش بیشتری بین 5 تا 10 درصد نسبت به دیگر واحدها می باشند. ارزش هر مترمربع تراسهای مسقف برابر 25 تا 35 درصد ارزش هر مترمربع آپارتمان می باشد . ارزش بالکنهای سه طرف باز برابر 50% و بالکنهای دو طرف باز برابر 70% هر مترمربع آپارتمان می باشد. #آپارتمان_پارکینگ_انباری ▪جزئیات تغییرات قیمتی انواع کالاهای اساسی در شهریور ماه سال جاری ▫موز رکورددار گرانی در شهریور شد. tasnim محیط کاری سمی مواردی که نشان می‌دهند محیط کاری شما سمی و ناسالم است! یکی از عواملی که مستقیماً روی کارمندان و نحوهٔ کار کردن آن‌ها تأثیر می‌گذارد، محیط کاری آن‌ها است به طوری که جَو حاکم بر محیط می‌تواند تأثیری مستقیم روی عملکرد کارمندان داشته باشد که در همین راستا، در ادامه 7 موردی که نشان می‌دهند محیط کاری سمی و ناسالمی دارید را مورد بررسی قرار خواهیم داد. 1⃣ پاداشی در کار نیست مگر ... مدیریت بیشتر روی این مسئله که کارمندان چه کار اشتباهی انجام می‌دهند تمرکز کرده و گاهی هم بازخورد مثبتی به کارهایی که درست انجام می‌شود نشان می‌دهد و اکثر پاداش‌ها برای بهترین فرد است و برای بقیه افراد حتی خبری از یک تشکر ساده در کار نیست. 2⃣ بروکراسی و تشریفات اداری افراطی برای انجام و اتمام کارها لایه‌های اداری زیادی برای تصویب و تأیید وجود دارد و مدیران مافوق روی ریزترین مسائل کاری پرسنل زیردست خود اظهارنظر می‌کنند. 3⃣ وقتی فاکتورهای اصلی نادیده گرفته شود. تنها روی فاکتورهایی مانند سود شرکت، موفقیت در رقابت‌ها و کاهش هزینه‌ها تمرکز شده و عوامل مهم دیگر همچون سلامت پرسنل و انگیزهٔ ایشان نادیده گرفته می‌شوند. 4⃣ حرف، حرف من است چون ... برای اکثر افراد اتفاق افتاده است که در شرایطی حق با آن‌ها بوده اما به دلیل اینکه طرف مقابل‌شان به هر نحوی قدرت بیشتری داشته (مثلاً تجربه، سِمت و گاهی سن بیشتر)، نتوانسته‌اند حق خود را بگیرند. 5⃣ توجه نکردن به اهمیت مقولهٔ «انسان بودن» به‌ جای آنکه منابع انسانی به‌ عنوان سرمایه و دارایی باارزش تلقی شود، به آن‌ها به‌ عنوان شییٔ و یا هزینه نگاه می‌شود و توجه کمی به سطح خوشحالی کارمندان می‌شود و مدیر برای کارمندان خود همدلی و شفقت کمی نشان می‌دهد که در نتیجه کارمندان با استرس شدید، کارگریزی، نداشتن انگیزه، فشار روحی و بی‌میلی به کار روبه‌رو می‌شوند. 6⃣ رقابت‌های داخلی سازمان کارمندان به دلیل سیستم ارزیابی داخلی شرکت باید با یکدیگر رقابت کنند و به‌ جای تمرکز روی کارآیی کل تیم، روی نمایش میزان توانایی‌های فردی و کارآیی خود متمرکز شوند. 7⃣ توجه نداشتن به تعادل بین زندگی و کار زندگی شخصی یا زندگی خانوادگی کارمندان باید وقف شغل آن‌ها شود به طوری که کار بیش از حد 50 ساعت به بالا در هفته، زمان بسیار کم و گاهی نداشتن زمان برای تعطیلات و در دسترس بودن شبانه‌روزی برای مسائل کاری باعث ایجاد محیطی سمی می‌شوند. چگونه می‌توان یک محیط سمی را به محیطی سالم مبدل کرد؟ بهترین نقطه برای شروع این است که اطمینان خاطر ایجاد شود که هر فرد فعال در مجموعه نقش مهمی دارد و به او اهمیت داده می‌شود تا بتواند کاری که به او محول شده است را به بهترین نحو انجام دهد چرا کار تیمی نمی کنیم ویا چرا با هم همکاری نمی کنیم؟ دکتر محمود سریع القلم شاید سوال دقیق تر این باشد که: اصلاً برای چه باید همکاری کنیم؟ چند سال پیش وقتی مهمان یک دانشگاه نروژی بودم. یک استاد ایرانی الاصل آن دانشگاه بازدیدی از دانشگاه را به من پیشنهاد کرد. طی سه ساعت بازدید پیاده، او همچنان با شوق و اشتیاق و علاقمندی و وابستگی و دلبستگی به دانشگاه، طرح‌های آن، کتابخانه آن، اهداف آن، ساختمان‌ها و نماهای آن و همکاران و بخش‌های اداری و مدیرتی دانشگاه سخن می‌گفت که مرا بیش از اهمیت خود دانشگاه تحت تأثیر قرار داد. در انتهای بازدید که به ناهار ختم شد از او علل شوق و اشتیاق را جویا شدم. گفت: محیط، خدمه، مدیریت و فضای آموزشی-پژوهشی این دانشگاه به من آرامش می‌دهد؛ همه به من احترام می‌گذارند؛ با آنکه ایرانی‌ الاصل هستم، دانشکده و دانشگاه مرا در سه کمیته عضو کرده‌اند تا مشارکت کنم؛ دانشجو و استاد عموماً می‌خواهند بیاموزند؛ اغراق نکرده باشم اینجا خانه اصلی من است. محبت می‌کنم، محبت می‌‌بینم. راست می‌گویم، راست می‌گویند. بدی فردی را نمی‌خواهم، بدی مرا نمی‌خواهند. از دیگران انتظار نامعقول ندارم، از من انتظار نامعقول ندارند. وظایفم را انجام می‌دهم، وظایفشان را انجام می‌دهند. مشورت می‌کنم، مشورت می‌کنند. خیانت نمی‌کنم، خیانت نمی‌کنند. منظم هستم، منظم هستند. بدگویی نمی‌کنم، بدگویی نمی‌کنند. حذف نمی‌کنم، حذف نمی‌کنند. همکاری می‌کنم، همکاری می‌کنند. تلقی و حسی که از این گفت‌وگو پیدا کردم این بود: چقدر این انسان حالت نرمال دارد. فرد نرمال، خوبی ببیند، خوبی می‌کند. اما اگر همین فرد نرمال حذف شود، بعد احتیاط می‌کند. وقتی به او خیانت شد، فاصله می‌گیرد. وقتی دروغ گفتند، بدبین می‌شود. وقتی فحاشی کردند، خود را منزوی می‌کند. وقتی از او سوء استفاده کردند، در محبت کردن تردید می‌کند. اگر شخصی در قبال محبت کردن، احترام گذاشتن، خوبی کردن، وظیفه شناس بودن، راستگو بودن، منصف بودن، واکنش‌های منفی و مخرب ببیند، چه روحیه‌ای برای همکاری خواهد داشت؟ وقتی از این سفر علمی به تهران برمی‌گشتم، عناوین روزنامه‌های فارسی را در هواپیما مطالعه می‌کردم. در یک عنوان گفته شده بود: ایرانی‌ها را تهدید نکنید. چند ستون آن طرف‌تر، چندین تهدید نسبت به کشورهای مختلف در اقصی نقاط جهان مطرح شده بود. هر کنشی واکنشی دارد، هر حرف ناپسندی پی‌آمدی دارد. در جهان فعلی عموماً سخن و عمل ناشایستی، بدون پاسخ نمی‌ماند. در چه شرایطی، شهروندان یک جامعه با هم همکاری می‌کنند؟ وقتی همکاری آن‌ها، جبران شود. همکاری و یا عدم همکاری هر دو نرمال هستند زیرا در مقام عکس‌العمل به رفتار دیگران انجام می‌پذیرد. بخاطر فطرتی که دارد، انسان نرمال تمایل به خوبی دارد ولی وقتی در ساختاری قرار می‌گیرد که واکنش‌ها عموماً با احترام، محبت، خویشتنداری و قانون آمیخته نشده‌اند، حداقل اینست که فاصله می‌گیرد، محتاط می‌شود و در یک دایرۀ محدودی، خود را تعریف می‌کند. تابحال تجربه کرده‌اید که وقتی در ترافیکی سنگین آرام رانندگی می‌کنید، ناگهان اتوموبیلی در شانۀ خاکی جاده سعی می‌کند از دیگران سبقت بگیرد ضمن اینکه فضا را آلوده می‌کند. در ذهن انسان نرمال این اندیشه شکل می‌گیرد که چرا من باید ساعت‌ها در ترافیک، قانون را رعایت کنیم و دیگری این کار را نمی‌کند؟ بحران‌ها در یک جامعه انباشته می‌شود زمانی که عده‌ای از حاشیۀ خاکی جاده حرکت کنند و قانون و مراتب و حقوق دیگران را رعایت نکنند. زمانی از یک پیرمرد ایرانی که انبوهی از علم و تجربه بود پرسیدم: مهم‌ترین مشکل ما در توسعه کشور چیست؟ اول باید کدام مسئله را حل کنیم تا بقیه مسائل حل شوند؟ کانون کجاست؟ او در پاسخ گفت: عموماً ماها غرق در خود، خواسته‌ها، منافع و آرزوهای خود هستیم. (Self-Absorption) این خصلت خودشیفتگی اجازه نمی‌دهد، سیستم درست کنیم، ساختار درست کنیم، تقسیم کار کنیم، از هم بیاموزیم و همکاری کنیم. افراد نرمال وقتی همکاری می‌کنند که از جانب دیگران همکاری ببینند. این محتاج یک سیستم است. این سیستم به نوبۀ خود نیازمند قانون‌گرایی و شایسته سالاری است که هر شهروندی بنا به دانش، تجربه، و اهتمام خود در جایگاه شایسته، قرار می‌گیرد. در چارچوبی که شایسته سالاری نباشد، دروغ گفتن بدون مجازات بماند و غرور فرد برتر از مصلحت عام باشد، افراد نرمال همکاری نمی‌کنند. در این قالب، شهروندان به تدریج مدارهای اعتماد خود را محدود کرده و در جزایر خودساخته زندگی می‌کنند که جامعه شناسان به آن، ذره‌ای شدن جامعه می‌گویند. #کار_تیمی ۱۰ توصیه طلایی برای مدیر اولی ها! اگر شما هم جزو کسانی هستید که برای اولین بار به‌عنوان مدیر یک مجموعه انتخاب شده‌اند، باید نکاتی را مورد نظر داشته باشید که شاید در دوران کارمندی‌تان چندان برای شما ضروری و حیاتی نبوده اما الان که وارد دنیای مدیریت شده‌اید به شدت به آنها نیازمند هستید. در ادامه به ۱۰ مورد اشاره می شود: 1⃣ بدانید که مدیر بودن یک شغل کاملا متفاوت است شما باید بپذیرید که حتی اگر در شرکت‌تان بهترین مهندس بوده‌اید پس از رسیدن به مقام مدیریت، فردی تازه‌وارد و بی‌تجربه در پست جدیدتان هستید و سوابق مهندسی‌تان دیگر چندان به کارتان نخواهد آمد. 2⃣رهبری موقعیتی را بیاموزید شما باید به خوبی یاد بگیرید که رهبری موقعیتی به شما کمک خواهد کرد تا با هر کارمند و کارگری که زیردست‌تان کار می‌کند، چگونه باید رفتار کنید و چگونه می‌توان هر فرد را با کمترین چالش مدیریت کرد. 3⃣ همه کارکنان‌تان را به‌طور عمیق و واقعی بشناسید یکی از اولین اولویت‌های هر مدیر تازه‌کاری این است که برای شناسایی دقیق تک‌تک افراد تحت رهبری‌اش وقت بگذارد و در مورد اهداف کاری، نقاط قوت و ضعف، علایق و ایده‌آل‌هایشان تحقیق کند. این اطلاعات می‌تواند شامل جزئیاتی در مورد زندگی خصوصی کارکنان از جمله اسم فرزندان و سرگرمی‌های افراد نیز باشد. 4⃣ گوش کردن فعال را بیاموزید و تمرین کنید اگر قرار باشد شما به یک مهارت کلیدی برای موفقیت‌های تمام عیار در حرفه مدیریتی‌تان مجهز شوید، آن مهارت به‌طور حتم مهارت گوش کردن فعال و نحوه به کار بستن آن خواهد بود. 5⃣ یاد بگیرید فقط خود را درگیر جزئیات نکنید هنر یک مدیر موفق این است که به خوبی از جزئیات کارها عبور کرده و به تصویری جامع و بزرگ از امور دست یابد و در مرحله بعد این تصویر بزرگ و باشکوه را برای کارکنانش نیز ترسیم کند. 6⃣ شما یک رئیس هستید و نه یک رفیق قدیمی یکی از اشتباهات مرسوم بین مدیران تازه‌کار و کم تجربه این است که آنها سعی می‌کنند با همه کارکنان رفیق باشند. استدلال این مدیران این است که با رفاقت کارها بهتر پیش می‌رود، در حالی که اتخاذ چنین رویکردی به ویژه اگر قرار باشد شما بر کسانی مدیریت کنید که تا دیروز همکار و هم‌رده شما بودند بسیار خطرناک است، چرا که باعث می‌شود کارکنان‌تان به شما به‌عنوان یک مدیر و مافوق نگاه نکنند و اقتدارتان به‌عنوان یک مدیر را به رسمیت نشناسند. 7⃣ سعی نکنید از مدیر قبلی تقلید کنید واقعیت این است که هر مدیری بر اساس وجود شرایطی خاص و با در اختیار داشتن مهارت‌هایی خاص به موفقیت می‌رسد و قرار نیست همه مدیران به شکلی مشابه به موفقیت و کامیابی در حرفه مدیریت‌شان دست یابند. پس دست از تقلید بردارید و سبک مدیریتی خاص خودتان را پیدا کنید. 8⃣ یاد بگیرید با عملکردهای ضعیف کارکنان چگونه برخورد کنید هر مدیری به شکلی خاص با عملکرد ضعیف کارکنانش برخورد می‌کند. در اینجا هم نیازی نیست از مدیر قبلی یا سایر مدیران تقلید کنید، بلکه بهتر است الگویی مناسب و با در نظر گرفتن شرایطی که در آن قرار دارید برای برخورد با عملکرد ضعیف افرادتان در نظر بگیرید. 9⃣ از این عبارت چهار کلمه‌ای جادویی حتما استفاده کنید: «شما چه فکر می‌کنید؟» هیچ چیز برای کارکنان ارزشمند‌تر و جذاب‌تر از شنیدن عبارت «شما چه فکر می‌کنید؟» از زبان مدیر مافوق‌شان نیست چرا که آنها احساس می‌کنند مورد توجه و اطمینان مدیرشان قرار دارند و او از آنها نظرخواهی می‌کند و برای آنها ارزش قائل است. همیشه در دسترس و قابل رویت باشید و با احترام رفتار کنید هر چه یک مدیر راحت‌تر و بیشتر در دسترس کارکنان باشد و افراد او را بیشتر در محل کارشان ببینند از او بیشتر کمک خواهند گرفت و موقعیت او به‌عنوان مدیر و رهبر مجموعه را به رسمیت خواهند شناخت. شما باید همیشه به یاد داشته باشید که فقط در مقام بالاتری نسبت به کارکنان‌تان قرار دارید و بالاتر و باشخصیت‌تر از آنها نیستید و رعایت احترام آنها بر شما واجب است.