دکترین
از بین رفتن استفاده مطلوب از عین مستأجره اگر ساختمانی در بیرون
از بین رفتن استفاده مطلوب از عین مستأجره اگر ساختمانی در بیرون شهر برای ایجاد بیمارستان و استراحت بیماران اجاره داده شود، ولی پس از چندی در کنار باغ بیمارستان سربازخانه یا میدان تیر ارتش ایجاد گردد، مستأجر دیگر نمی تواند استفاده مطلوب را از عین ببرد و چون حق رجوع به همسایه نیز امکان ندارد ناچار حق فسخ اجاره را پیدا می کند.
ماده ۴۸۱ قانون مدنی مقرر میدارد: هرگاه عین مستأجره به واسطه ای از قابلیت انتفاع خارج شده و نتوان رفع عیب نمود اجاره باطل میشود.» حکم ماده ناظر به عیب خود عین است نه موقعیت خارجی آن ولی از روح آن چنین بر می آید که قانون گذار نخواسته است در جایی که انتفاع منظور در عقد را نمیتوان از مورد اجاره کرد مستأجر را موظف به پرداختن اجاره بها سازد. بنابراین، در فرض ما، که این مستأجر به کلی قابلیت انتفاع را از دست نداده است، دست کم برای جلوگیری از ضرر مستأجر باید به او حق دارد که اجاره را فسخ کند. البته اعتقاد به انحلال عقد را نیز که مقصود اساسی از عقد اجاره ناممکن شده است، نباید مردود شناخت، زیرا وقتی انتفاع منظور در عقد از مورد اجاره امکان ندارد سایر منافع نمی تواند جایگزین آن شود. پس باید اجاره را، به دلیل عقیم ماندن هدف مطلوب از آن منفسخ دانست (کاتوزیان، عقود معین، ج ۱، ش ۲۸۲).
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
