استقلال یا خود ایستایی خواسته

آخرین شرطی که میتوان در کنار سایر شرایط برای خواسته آورد استقلال و خود ایستایی آن است. اثبات و اعلام خواسته و حق موضوع دعوا نباید بر پایه ی ادعایی دیگر باشد که تا آن هنگام ثابت و محرز نشده است. استقلال خواسته را باید از تنجیز خواسته جدا کرد و تمیز .داد تنجیز خواسته همانطور که پیش از این نیز آوردیم به معنی مردد نبودن خواسته میان دو یا چند حق مورد ادعا است. حال آن که مراد از استقلال و خود ایستایی خواسته وابسته نبودن آن به ادعایی دیگر است؛ گاه اتفاق می افتد دعوای خواهان بر بنیاد ادعای دیگری استوار است و مادام که ادعای پیشینی اقامه و برپا نشود و به نتیجه و رای نرسد، نمی توان دعوای پسینی را اقامه کرد. قانونگذار برای جلوگیری از صدور قرار رد دعوای پسینی یا بهتر بگوییم قرار عدم استماع آن دعوا نهاد اناطه امر مدنی را در ماده ۱۹ ق.آ.د.م ا. توضیح نگارنده در مطالب آتی از شرط یکپارچگی و یکبارگی خواسته بیشتر سخن خواهیم گفت. ۲. ماده ۱۹ ق.آ.د. م : هرگاه رسیدگی به دعوا منوط به اثبات ادعایی باشد که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه دیگری است، رسیدگی به دعوا تا اتخاذ تصمیم از مرجع صلاحیتدار متوقف میشود. در این مورد خواهان مکلف)