ADMIN_GENERAL
اصل جبران خسارت به عنوان مؤلفه ای از اداره مطلوب درپرتو آراء هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
خلاصه
این پژوهش به بررسی اصل جبران خسارت به عنوان یکی از مؤلفههای اداره مطلوب در نظام حقوقی ایران میپردازد. نویسنده با استناد به آرای هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، جایگاه این اصل را در عملکرد دستگاههای اجرایی تحلیل کرده است.
اصلِ حقوقی: اداره مطلوب مستلزم جبران خسارات وارده توسط دستگاههای اجرایی به اشخاص است.
کلیدواژهها: جبران خسارت، اداره مطلوب، دیوان عدالت اداری، حقوق عمومی، مسئولیت دولت
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
اصل جبران خسارت به عنوان مؤلفه ای از اداره مطلوب درپرتو آراء هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
نویسندگان:
محمدجواد محمدپور
منبع:
فصلنامه رأی دوره نهم زمستان 1399 شماره 33
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق
doi:
10.22106/jcr.2020.244740
شماره صفحات:
۱۳۷ - ۱۶۳
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۳۸۵
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۴۳
سال ۱۴۰۳ (۱)
- فصلنامه رأی دوره 13 بهار 1403 شماره 46
سال ۱۴۰۲ (۴)
- فصلنامه رأی دوره 12 زمستان 1402 شماره 45
- فصلنامه رأی دوره 12 پاییز 1402 شماره 44
- فصلنامه رأی دوره 12 تابستان 1402 شماره 43
- فصلنامه رأی دوره 12 بهار 1402 شماره 42
سال ۱۴۰۱ (۴)
- فصلنامه رأی دوره 11 زمستان 1401 شماره 41
- فصلنامه رأی دوره 11 پاییز 1401 شماره 40
- فصلنامه رأی دوره 11 تابستان 1401 شماره 39
- فصلنامه رأی دوره 11 بهار 1401 شماره 38
سال ۱۴۰۰ (۴)
- فصلنامه رأی دوره دهم زمستان 1400 شماره 37
- فصلنامه رأی دوره دهم پاییز 1400 شماره 36
- فصلنامه رأی دوره دهم تابستان 1400 شماره 35
- فصلنامه رأی دوره دهم بهار 1400 شماره 34
سال ۱۳۹۹ (۴)
- فصلنامه رأی دوره نهم زمستان 1399 شماره 33
- فصلنامه رأی دوره نهم پاییز 1399 شماره 32
- فصلنامه رأی دوره نهم تابستان 1399 شماره 31
- فصلنامه رأی دوره نهم بهار 1399 شماره 30
سال ۱۳۹۸ (۱)
- فصلنامه رأی دوره هشتم بهار 1398 شماره 1 (پیاپی 26)
سال ۱۳۹۷ (۴)
- فصلنامه رأی دوره هفتم زمستان 1397 شماره 4 (پیاپی 25)
- فصلنامه رأی دوره هفتم پاییز 1397 شماره 3 (پیاپی 24)
- فصلنامه رأی دوره هفتم تابستان 1397 شماره 2 (پیاپی 23)
- فصلنامه رأی دوره هفتم بهار 1397 شماره 1 (پیاپی 22)
سال ۱۳۹۶ (۴)
- فصلنامه رأی دوره ششم زمستان 1396 شماره 4 (پیاپی 21)
- فصلنامه رأی دوره ششم پاییز 1396 شماره 3 (پیاپی 20)
- فصلنامه رأی دوره ششم تابستان 1396 شماره 2 (پیاپی 19)
- فصلنامه رأی دوره ششم بهار 1396 شماره 1 (پیاپی 18)
سال ۱۳۹۵ (۴)
- فصلنامه رأی دوره پنجم زمستان 1395 شماره 4 (پیاپی 17)
- فصلنامه رأی دوره پنجم پاییز 1395 شماره 3 (پیاپی 16)
- فصلنامه رأی دوره پنجم تابستان 1395 شماره 2 (پیاپی 15)
- فصلنامه رأی دوره پنجم بهار 1395 شماره 1 (پیاپی 14)
سال ۱۳۹۴ (۴)
- فصلنامه رأی دوره چهارم زمستان 1394 شماره 4 (پیاپی 13)
- فصلنامه رأی دوره چهارم پاییز 1394 شماره 3 (پیاپی 12)
- فصلنامه رأی دوره چهارم تابستان 1394 شماره 2 (پیاپی 11)
- فصلنامه رأی دوره چهارم بهار 1394 شماره 1 (پیاپی 10)
سال ۱۳۹۳ (۴)
- فصلنامه رأی دوره سوم زمستان 1393 شماره 4 (پیاپی 9)
- فصلنامه رأی دوره سوم پاییز 1393 شماره 3 (پیاپی 8)
- فصلنامه رأی دوره سوم تابستان 1393 شماره 2 (پیاپی 7)
- فصلنامه رأی دوره سوم بهار 1393 شماره 1 (پیاپی 6)
سال ۱۳۹۲ (۴)
- فصلنامه رأی دوره دوم زمستان 1392 شماره 4 (پیاپی 5)
- فصلنامه رأی دوره دوم پاییز 1392 شماره 3 (پیاپی 4)
- فصلنامه رأی دوره دوم تابستان 1392 شماره 2 (پیاپی 3)
- فصلنامه رأی دوره دوم بهار 1392 شماره 1 (پیاپی 2)
سال ۱۳۹۱ (۱)
- فصلنامه رأی دوره اول زمستان 1391 شماره 1
چکیده
اداره مطلوب از مفاهیم نوین در ادبیات حقوقی است که حقوق اداری کشور ما را نیز تحت تأثیر قرار داده است. اداره مطلوب شامل مؤلفه های متعددی است. یکی از این مؤلفه ها، اصل جبران خساراتی است که از اقدام اداره یا کارکنان آن حین انجام وظایفشان به اشخاص وارد می شود. اصل جبران خسارت مطلق بوده و مبین این است که هرگونه خساراتی که از اقدام اداره ناشی شود باید جبران گردد. یکی از اعمال اداره، وضع مقررات عام الشمول است. ممکن است وضع مقرره عام الشمول مغایر قانون موجب ورود خسارت به حقوق اشخاص زیادی شود. در حقوق ایران جبران خسارات ناشی از وضع مقررات عام الشمول مغایر قانون، مستلزم ابطال آن مقرره توسط هیئت عمومی دیوان؛ تسری اثر ابطال مقرره به زمان تصویب آن (موضوع ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری) توسط هیئت عمومی دیوان و تصدیق وقوع تخلف توسط دیوان و در نهایت طرح دعوی جبران خسارت توسط ذی نفع در محاکم عمومی است. در واقع اگر اثر ابطال از زمان تصویب مقرره محاسبه نشود، الزامی برای جبران حقوق تضییع شده در بازه زمانی تصویب تا ابطال وجود نخواهد داشت. بنابراین، اختیار هیئت عمومی دیوان عدالت اداری نسبت به اعمال ماده 13 یکی از ارکان اصلی برای جبران خسارت وارده به اشخاص است؛ لذا هیئت عمومی باید در اعمال این ماده به تمام وجوه اصل جبران خسارت توجه داشته باشد. در این مقاله برآنیم که با استفاده از منابع کتابخانه ای و با روش توصیفی-تحلیلی، با تحلیل آراء صادره از هیئت عمومی این مسئله را بررسی کنیم که هیئت عمومی برای اعمال ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری به عنوان رکنی از فرآیند جبران خسارات ناشی از عمل شبه تقنینی اداره، تا چه میزان به مشخصه های اصل جبران خسارت در ایده اداره مطلوب و به مشخصه های آن در قواعد حقوق داخلی توجه داشته است. در نهایت این نتیجه استنباط شد که هیئت عمومی در مشی خود یک دیدگاه حداقلی از جبران خسارت را در نظر گرفته است.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
