دکترین
اصل ۳۷ قانون اساسی: نکات تفسیری دکترین اصل 37 قانون اساسی
در اصل ۳۷ قانون اساسی ، اصل برائت در یکی از مهمترین زمینهها یعنی حقوق کیفری شناسایی میشود و نتیجه آن تکلیف قانونگذار در رعایت این اصل و همچنین نتیجه منطقی دیگر آن در مقام تفسیر قوانین است که باید این اصل در تفسیر قوانین نیز رعایت گردد. اصل برائت از اصول عملیه است که هنگام شک در اصل تکلیف و دست نیافتن به دلیل معتبر از کتاب ، سنت ، عقل یا اجماع به آن رجوع میشود و نتیجه آن برداشته شدن مسئولیت تکلیف مجهول از عهده مکلف است، بنابراین هر کسی تا جرمی دربارهاش ثابت نشده، محکوم به برائت است و برای مجرم شناخته شدن هر انسانی، لازم است دادگاه صالح علیه او حکم صادر کند. با این وجود ذکر این نکته ضروریست که گرچه آزادی لازمه وجودی انسان و برای همگان لازم الاحترام است و تعرض بدان نارواست اما تجاوز افراد به حقوق یکدیگر موجب پذیرش و تأسیس اصل مسئولیت کیفری و اعمال محدودیت بر این آزادی است.
منبع: مجموعه مقالات گامی به سوی عدالت (جلد سوم) (حقوق خصوصی و اسلامی)، میزان، 1387 · فرهنگ فقه (جلد اول)، مؤسسه دایرةالمعارف فقه اسلامی، 1390 · کلیات حقوق اساسی، مجد، 1387 · حقوق اساسی و ساختارهای سیاسی، میزان، 1390
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
