اصل ۵ قانون اساسی: توضیح واژگان

جمهوری اسلامی : جمهوری اسلامی مبتنی بر دو رکن اصولی است، از سویی جمهوریت که مفهومی مدرن و بیشتر حاصل حقوق عمومی مصطلح برآمده از نظام لیبرالی غرب است و از سوی دیگر اسلامیت که البته با تفسیر شیعی خاص یعنی « ولایت مطلقه فقیه » حاصل نگاه دینی و سنتی به حکومت است. امت اسلامی : امت در لغت، به جامعه انسانی اطلاق می‌شود که قصد و نظر مشترک داشته باشند و در اصطلاح به مجموعه کسانی اطلاق می‌شود که در همه جای دنیا هر شبانه روز ۵ بار، یکسان و یک دل به کعبه واحدی روی می‌آورند. این مجموعه پراکنده در جغرافیای عالم، جامعه جهانی اسلام را پدیدمی‌آورد. فقیه : « فقیه » کسی است که عالم به احکام اسلام بر اساس قرآن مجید و سنت معصومین سلام الله علیهم اجمعین و متکی به ادله تفصیلی باشد، به ترتیبی که بتواند با درک مفاهیم و موضوعات، قادر به صدور فتوای لازم باشد. عادل : عادل را کسی دانسته اند که دارای ملکه عدالت باشد، در اصطلاح حقوق اسلام، عادل فردی است که در حالت روحی قرار دارد که گناه کبیره نکند و بر گناه صغیره نیز اصرار نورزد، همچنین وی نباید رفتار خلاف شئونی را انجام دهد. منبع: «مبانی و مؤلفه‌‌های مدرن حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران در پرتو ساختار و رویه موجود»، پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب، 1402 · حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران (جلد اول) (اصول و مبانی کلی نظام)، میزان، 1392 · حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران حاکمیت و نهادهای سیاسی (جلد دوم)، میزان، 1391 · قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (جلد اول)، گالوس، 1400 · قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی، دادستان و میثاق عدالت، 1389