اصل ۶ قانون اساسی: توضیح واژگان

جمهوری اسلامی : جمهوری اسلامی مبتنی بر دو رکن اصولی است، از سویی جمهوریت که مفهومی مدرن و بیشتر حاصل حقوق عمومی مصطلح برآمده از نظام لیبرالی غرب است و از سوی دیگر اسلامیت که البته با تفسیر شیعی خاص یعنی « ولایت مطلقه فقیه » حاصل نگاه دینی و سنتی به حکومت است. رئیس جمهور : رئیس جمهور، رئیس حکومت در رژیم جمهوری است. آراء عمومی : بسیاری آراء عمومی را همان افکار عمومی منطبق با دموکراسی غربی یا لیبرالیسم می‌دانند و برخی نیز آراء عمومی را به وجدان بیدار ملت یا به دادگاه فاقد قوه قضایی تشبیه می‌کنند و گاه نیز آن را ضمیر باطن مردم و قدرت سیاسی گمنام می‌دانند. مجلس شورای اسلامی : مجلس شورای اسلامی به عنوان مرجعی برای تقنین و نظارت بر امور مختلف کشور، مشتمل بر تشریفات و مقرراتی خاصی است. طبق اصل ۶۲ قانون اساسی : «مجلس شورای اسلامی از نمایندگان ملت که به‌طور مستقیم و با رأی مخفی انتخاب می‌شوند تشکیل می‌گردد». عده نمایندگان مجلس۲۹۰ نفر م. ب. و افزایش تعداد آن بر اساس اصل شصت و چهارم (۶۴) قانون اساسی خواهد بود. از تعداد کل نمایندگان پنج نفر به ترتیب ذیل مربوط به اقلیتهای دینی م. ب.. زرتشتیان و کلیمیان هر کدام یک نماینده، مسیحیان آشوری و کلدانی مجموعا یک نماینده و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال هر کدام یک نماینده. همه‌پرسی (رفراندوم): رجوع به آرای عمومی و به مشورت گرفتن مستقیم مردم در مورد وضع قانون و اصلاح آن و همچنین کسب نظر شهروندان در باب مسائل مهم مملکتی را همه‌پرسی یا رفراندوم می‌گویند. به بیان دیگر حاکمیت مردم از طریق انتخابات مشروط به حضور و مشارکت مؤثر مردم صورت می‌گیرد. منبع: «مبانی و مؤلفه‌‌های مدرن حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران در پرتو ساختار و رویه موجود»، پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب، 1402 · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)، گنج دانش، 1388 · کلیات حقوق اساسی، مجد، 1387 · حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، دانشگاه امام صادق، 1395 · اصل 62 قانون اساسی ایران · <a class="artref" href="/ماده/ماده-2-a_0815110223248">ماده 2 قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی</a> · بایسته های حقوق اساسی، میزان، 1389 · حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران حاکمیت و نهادهای سیاسی (جلد دوم)، میزان، 1391