اطلاع از وجود چنین بحثی در مورد داوری و سکوت طرفین نسبت

اطلاع از وجود چنین بحثی در مورد داوری و سکوت طرفین نسبت به آن بتوان چنین عرفی را محرز دانست و به استقلال شرط داوری اطمینان عرفی داشت. ۲۳ این بحث آثار مهمی دارد که یکی از آنها پذیرش دعوای بی اعتباری قرارداد یا شرط داوری حتی قبل از صدور رای داور است. به عبارت دیگر، اگر شرط داوری مستقل نباشد دادگاه در هر زمان می تواند به بی اعتباری آن حکم دهد و مانع از تحقق رأی داور شود. بدیهی است که اگر رأی بر انحلال داوری صادر شود، دیگر به دعوایی با خواسته ابطال رأی داور نیاز نیست و رأی داور خود به خود بی اثر م. ب.. البته حتی با فرض وابستگی شرط داوری به عقد بعد از صدور رأی داور باید دعوای ابطال رأی را طرح نمود و استماع دعوای بی اعتباری شرط داوری ممکن نیست مگر اینکه دادگاه خواسته را قابل توصیف و منظور خواهان را از این دعوا اعمال بند ۷ ماده ۴۸۹ بداند. اثر دیگری از بحث استقلال یا وابستگی داوری را می توان در این مثال در نظر داشت: در قرارداد مشارکت توافق میشود که رسیدگی به اختلاف به داوری ارجاع شود؛ با حدوث اختلاف ی. ا. ط. اظهارنامه ای برای طرف مقابل ارسال و درخواست تعیین داور و سرداور میکند متعاقب آن طرفین قرارداد مشارکت را اقاله و توافق میکنند که اختلاف ناشی از قرارداد مذکور به داوری ارجاع شود. آیا اظهارنامه مذکور همچنان اعتبار دارد و دادگاه می تواند بر اساس آن تعیین داور کند یا اینکه باید اظهارنامه جدیدی ارسال شود؟ اکثریت قضات دادگستری تبریز در این مورد می گویند که چون شرط داوری در حقوق ایران اعتبار مستقلی ندارد و تابع قرار داد اصلی م. ب. با اقاله آن، شرط داوری نیز منتفی شده و بنابراین توابع آن مانند اظهارنامه نیز بلاثر میشود. در مقابل اقلیت قضات دادگستری مذکور معتقدند که شرط داوری مستقل از قرار داد است و اقاله قرارداد و توافق بر داوری نشان می دهد که به بقای شرط داوری نظر داشته اند و بنابراین نیازی به ارسال اظهارنامه دیگر نیست. نظر کمیسیون معاونت آموزش قوه قضاییه نیز همانند نظر اکثریت است. ۲۷۸ ۳۷۶ به عبارت دیگر وقتی طرفین می دانند که در مورد داوری بحثی جدی راجع به استقلال شرط از عقد، وجود دارد و نسبت به پیش بینی وابستگی آن به عقد سکوت میکنند دلالت بر پذیرش استقلال شرط دارد.