دکترین
اظهار خلاف واقع فریبکارانه: اعتماد و خسارت
مخاطب باید ثابت کند که بر اظهار خلاف واقع اعتماد کرده و بر اساس آن عمل کرده است. اگر شخص از نادرستی اظهار آگاه باشد و با وجود این آگاهی اقدام کند، مبنای انتساب خسارت به فریب تضعیف می شود. همچنین صرف وجود فریب بدون خسارت یا خسارت بدون ارتباط با فریب، برای ایجاد مسئولیت ناشی از اظهار خلاف واقع کافی نیست.
منبع: «شرایط و آثار فریب و غرور در تحقق ضمان قهری؛ مطالعه تطبیقی در حقوق اسلام، ایران، انگلیس و فرانسه»، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1405
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.