اعاده دادرسی — درخواست اعاده دادرسی منطبق با یکی از

درخواست اعاده دادرسی مانع اجرای حکم قطعی نیست و اثر تعلیقی بر اجرای حکم ندارد. عملیات اجرا برغم درخواست اعاده دادرسی از سوی داد برده قابل پیگیری است و در صورت صدور اجرائیه پیرو آن دنبال می شود. توقف عملیات اجرا به اتکای درخواست اعاده دادرسی منوط به گردهم آیی شرایط قانونی زیر است: ۱ - درخواست اعاده دادرسی منطبق با یکی از جهات قانونی این نوع اعتراض به رای برابر ماده ۴۲۶ ق.آ.د.م باشد. ۲- مهلت درخواست اعاده دادرسی متناسب با جهت استنادی رعایت گردد مواد ۴۲۷- ۴۳۱ و مواد ۳۰۶، ۳۳۷ و ۳۳۸ ق.آ.د. م). درخواست اعاده دادرسی به درستی با رعایت نکات قانونی تنظیم یافته و به طرفیت داد برده به مرجع صالح برای پذیرش یا رسیدگی تقدیم گردد مواد ۴۳۳- ۴۳۵ و ۴۴۱ ق.آ.د. م). دادگاه صالح به موجب تبصره ذیل ماده ۴۳۵ ق.آ.د.م قرار قبولی اعاده دادرسی را صادر نماید. قرار مزبور قطعی است و در مورد محکوم ب. غ. مالی بدون نیاز به اخذ تامین یا خسارت احتمالی از دادباخته موجب توقف اجرای حکم می گردد مفهوم مخالف ماده ۳۳۲ و بند الف ماده ۴۳۷ ق.آ.د. م). در مورد محکوم به مالی پس از صدور قرار قبولی اعاده دادرسی دادگاه ادامه اجرای حکم را با اخذ تامین مناسب یا خسارت احتمالی مقتضی تشخیص دهد. داد برده تامین مناسب و مقتضی به تشخیص دادگاه مجری حکم را برای ادامه اجرا و دریافت محکوم به مالی معرفی و تسلیم ننماید (بند ب ماده ۴۲۷ ق.آ.د. م). برابر بند (ب) ماده ۴۳۷ ق.آ.د. م: «چنانچه محکوم به مالی باشد و امکان اخذ تامین و جبران خسارت احتمالی باشد به تشخیص دادگاه از محکوم له تامین مناسب اخذ و اجرای حکم ادامه می یابد. بنابراین در مورد دعوای غیر مالی یا محکوم ب. غ. مالی تحقق سه شرط قانونی در تعاقب هم برای خودداری از اجرا یا جلوگیری از ادامه اجرای حکم ضروری است؛ بررسی جهات اعاده دادرسی موافق ماده ۴۲۶ ق.آ.د.م، صدور قرار قبولی اعاده دادرسی که نتیجه پذیرش جهات استنادی دادخواه است و سرانجام صدور دستور توقف اجرای حکم با این استدلال که ناشی از اجرای حکم میسر نیست و یا چنانچه این نتیجه امکان پذیر است، دادبرده تامین مناسب و مورد نظر دادگاه را معرفی ننماید.