مبدأ مهلت واخواهی

مبدأ مهلت واخواهی خ. م.: در تاریخ 29 اردیبهشت 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه رسیدگی نمود. خواسته شامل محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 260,000,000 ریال بابت حق الزحمه احداث استخر بود. خوانده ادعا نمود که هزینه مذکور را برای احداث استخر پرداخت کرده، اما از پرداخت دستمزد خودداری نموده است. پس از استماع شهادت شهود و ارجاع به کارشناس رسمی، دادگاه اجرت ساخت استخر را 350,000,000 ریال تعیین کرد و بر اساس مواد 198، 229، 257 و 519 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب و <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_0815110235911">ماده 265 قانون مدنی</a>، خوانده را به پرداخت مبلغ خواسته و هزینه دادرسی محکوم نمود. در خصوص درخواست واخواهی خوانده از دادنامه غیابی، دادگاه به دلیل تقدیم خارج از مهلت مقرر، درخواست را رد کرد. این تصمیم در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید و دادنامه غیابی نقض گردید. پرونده برای رسیدگی ماهیتی به دادگاه بدوی اعاده شد. تصمیمات صادره از سوی دادگاه‌ها قطعی بوده و قابل تجدیدنظر در مهلت قانونی م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مهلت واخواهی از تاریخ ابلاغ واقعی آغاز می‌شود و نه از تاریخ ابلاغ قانونی. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ت.ح. به طرفیت آقای م.الف. به خواسته محکومیت خوانده به پرداخت دویست و شصت میلیون ریال بابت حق الزحمه احداث استخر با احتساب هزینه دادرسی بدین شرح که خوانده مدعی است که از بابت احداث استخر برای خواهان، معادل مبلغ فوق هزینه نموده است ولیکن تاکنون خوانده از پرداخت دستمزد خودداری نموده است. دادگاه جهت کشف حقیقت در بدو امر قرار استماع شهادت شهود را صادر نمود. مودای شهادت شهود که مصون از هرگونه جرح خوانده باقی مانده است موید صحت ادعای خواهان م. ب. و متعاقبا جهت برآورد میزان و نوع و نحوه تکمیل استخر احداثی و اجرت مربوط به آن قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر گردید و از بین کارشناسان رسمی آقای ح.ش. استقراعا انتخاب گردید نظریه کارشناسی که مصون از هرگونه ایراد طرفین باقی مانده است میزان اجرت ساخت و کار استخر را به میزان 350/000/000 ریال تعیین نموده است. دادگاه با عنایت به محتویات دادخواست و منضمات آن، نظریه کارشناس رسمی و سایر قرائن و امارات موجود با تذکر این مطلب که دادگاه در حد «خواسته»; مکلف به اظهارنظر است و نه بیشتر، دعوی خواهان را مقرون به صحت تشخیص، مستندا به مواد 198 ، 229 ، 257 و 519 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و 265 از قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست و شصت میلیون ریال اجرت احداث و کار استخر و هشت میلیون و صد و چهل هزار ریال هزینه دادرسی د. ح. خ. محکوم می‌نماید. این رای غیابی بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این مرجع و پس از انقضای مدت فوق ظرف بیست روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی دماوند - مطیعی رای دادگاه در خصوص دادخواست آقای ع.ذ. به وکالت از جانب آقای م.الف. به طرفیت آقای ت.ح. به خواسته واخواهی از دادنامه غیابی شماره 9209972210300437 مورخ 1392/08/28 صادره در پرونده کلاسه --- این دادگاه ن. ب. ا. دادنامه واخواسته در تاریخ 1392/09/19 به واخواه ابلاغ قانونی گردیده درحالی که دادخواست واخواهی در تاریخ 1392/12/05 و خارج از مهلت بیست روزه مقرر در ماده 306 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی تقدیم گردیده و وکیل واخواه نیز در دادخواست و لایحه پیوست آن مدعی عدم اطلاع از مفاد دادنامه نشده و از طرفی حکم مقرر در تبصره 3 ماده مرقوم (تلقی واخواهی به عنوان تجدیدنظرخواهی) نیز ناظر به مواردی است که دادنامه غیابی به صورت واقعی ابلاغ گردیده باشد چراکه در تبصره مذکور از عبارت «عذر موجه»; استفاده نمود که ناظر به واخواهی خارج از مهلت در خصوص دادنامه هایی است که به صورت واقعی به م. ع. غیابی ابلاغ شده باشد و در خصوص ابلاغ قانونی، مقنن صرفا عبارت «عذر عدم اطلاع»; را استخدام نموده که مصادیق آن متفاوت از «عذر موجه»; م. ب.. علی هذا بنا به مراتب فوق و مستندا به تبصره یک ماده 306 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار ردّ دادخواست واخواهی صادر و اعلام می‌گردد. قرار صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی دماوند - مطیعی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.الف. به طرفیت آقای ت.ح. با وکالت آقای م.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/12/13 شعبه سوم دادگاه حقوقی شهرستان دماوند به ردّ واخواهی ت. ن. خ. از دادنامه شماره --- مورخ 1392/08/28 به لحاظ اینکه خارج از فرجه قانونی تقسیم گردیده است دادگاه با بررسی محتویات پرونده ن. ب. ا. دادنامه غیابی شماره 437 مورخ 1392/08/28 در تاریخ 1392/09/19 به نشانی آقای م.الف. الصاق گردیده است و ت. ن. خ. مدعی اطلاع از مفاد دادنامه مزبور به تاریخ 1392/12/01 گردیده که در فرجه قانونی اقدام به تقدیم دادخواست واخواهی نموده است ن. ب. ا. به موجب صراحت ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی مبدا مهلت واخواهی از احکام غیابی تاریخ ابلاغ واقعی به خوانده م. ب. بنابراین رای معترض عنه مخالف نص قانونی تشخیص به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته نقض و پرونده به منظور رسیدگی ماهیتی به دادگاه بدوی اعاده می‌گردد این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه نورزاد - جلالوند