اعتبار اماره فراش

قاعده فراش در حقوق کنونی اماره قانونی است ماده ۱۳۲۲ ق.م. اماره دلیل اثبات دعوا و راه رسیدن به واقع است. به همین دلیل نیز مفاد قاعده ای که بدین صورت بیان شده قاطع نیست و تا زمانی اعتبار دارد که دلایل دیگر خلاف آن را اثبات نکند ماده ۱۳۲۳ ق.م.). بر همین مبنا شهرت یافته است که خلاف اماره فراش را به وسیله سایر دلایل می توان ثابت کرد. درستی این شهرت در مورد اماره وقوع نزدیکی بین زن و شوهر و فاصله آن تا تاریخ تولد تردید ناپذیر است. در <a class="artref" href="/ماده/ماده-1158-a_0815110236817">ماده ۱۱۵۸ قانون مدنی</a> نیز احراز این وقایع از شرایط تحقق اماره فراش است و این اشاره به روشنی می رساند که اختلاف درباره ۱ در چنین موردی با وجود قاعده مربوط به حکومت اماره قضایی بر اماره قانونی اماره قضایی که ایجاد یقین نکند از جمله شباهت کامل طفل با زناکار نمی تواند در برابر اماره فراش مورد استناد قرار گیرد و آن را از اعتبار بیندازد. دکتر سید علی شایگان، ش ۸۱۳ - دکتر سید حسن امامی، ج ۵، ش ۱۶۵. وقوع آنها را باید رسیدگی کرد. بنابراین اگر شوهر ثابت کند که با زن نزدیکی نکرده یا به سبب مسافرت و بیماری امکان آن را نداشته است و همچنین، هرگاه معلوم شود که فاصله بین آخرین نزدیکی تا تاریخ تولد طفل بیش از ده ماه است، اماره فراش از اثر می افتد. ولی در موردی که وقوع نزدیکی بین زن و شوهر مسلم است و طفل در فاصله بین ۶ تا ده ماه از آن به دنیا آمده آیا شوهر باز هم می تواند ادعا کند که نوزاد از آن دیگری است و به او تعلق ندارد؟