اقرار ورشکسته: اقرار مدعی افلاس و ورشکستگی

اقرار مدعی افلاس و ورشکستگی در امور راجعه به اموال خود به ملاحظهٔ حفظ حقوق دیگران منشأ اثر نمی‌شود، تا افلاس یا عدم افلاس او معین گردد. اقرار چنین شخصی، به جهت تشخیص میزان دیون او، مؤثر نیست. ممکن است اقرار مدعی افلاس یا ورشکستگی، پذیرفته گردد؛ اما تا زمانی که حکم افلاس یا ورشکستگی مقر صادر نگردیده؛ و اموال او بین غرما تقسیم نشده باشد؛ چیزی به مقرٌله تعلق نخواهد یافت. اگر یکی از طلبکاران، علیه مدعی افلاس اقامه دعوا نموده؛ و خوانده نیز، ادعای طلبکار بودن خواهان را بپذیرد؛ چنین اقراری نافذ نیست؛ چون به حقوق سایر دیان، آسیب می‌زند. منبع: ماده 1265 قانون مدنی · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد اول)، گنج دانش، 1388 · ادله اثبات دعوی در حقوق ایران، مرکز نشر دانشگاهی، 1385 · بایسته‌های آیین دادرسی مدنی (بر اساس قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379)، میزان، 1379