الزام به تحویل مورد اجاره به مستأجر — ماده ی ۲۳ قانون روابط موجر و

(۲) تشخیص این که تعمیر مورد نیاز جزو تعمیرات اساسی است یا غیر اساسی با دادگاه است. (۴) اگر عیب در ملک مورد اجاره در زمان قرارداد موجود بوده است، مستأجر میتواند قرارداد اجاره را فسخ کند. مگر این که موجر عیب موجود در ملک را مرتفع کند. (۵) اگر نیاز به تعمیر ملک به دلیل استفاده ی نادرست و غیر متعارف مستأجر از ملک باشد، مالک را نمیتوان به تعمیر ملک الزام کرد. هرگاه معلوم شود، عین مستأجره در حال اجاره معیوب بوده است، مستاجر می تواند اجاره را فسخ کند یا به همان نحوی که بوده است اجاره را با تمام اجرت قبول کند؛ ولی اگر موجر رفع عیب کند، به نحوی که به مستأجر ضرری نرسد، مستأجرحق فسخ ندارد. تعمیرات و کلیه ی مخارجی که در عین مستأجره برای امکان انتفاع از آن لازم است، به عهده ی مالک است. مگر آن که شرط خلاف شده یا عرف بلد بر خلاف آن جاری باشد و هم چنین است آلات و ادواتی که برای امکان انتفاع از عین مستأجره، لازم م. ب.. اگر مستأجر در عین مستأجره، بدون اذن موجر، تعمیراتی کند، حق مطالبهی منصوبه در آن از قبیل دستگاه های حرارت مرکزی و تهویه و آسانسور باشد، به عهده ی موجر است و تعمیرات جزیی و هم چنین تزیین و تعمیری که مربوط به رسیدگی به اختلاف بین موجر و مستأجر، راجع به تعمیرات با دادگاه است. در صورتی که موجر تعمیرات کلی مورد حکم دادگاه را در مهلتی که از طرف دادگاه تعیین میشود، انجام ندهد مستأجر میتواند برای فسخ اجاره به دادگاه مراجعه کند یا از دادگاه درخواست کند و به او اجازه داده شود، تعمیرات مزبور را با نظارت دایره ی اجرا انجام داده مخارج آن را حداکثر تا معادل شش ماه اجاره بها به حساب موجر بگذارد. ماده ی ۲۳ قانون روابط موجر و مستأجر سال۱۳۵۶ اقامه ی دعوای تخلیه از طرف موجر مانع رسیدگی به دعوای تعمیرات نیست. هرگاه دادگاه حکم به تخلیه ی مورد اجاره صادر کرده باشد و حکم مزبور قطعی نباشد، حکم الزام به تعمیر در صورت فسخ حکم تخلیه به ترتیب مقرر در مادهی ۲۱ قابل اجرا خواهد بود.