اما به عکس در جهات مندرج در ماده ۱۹۷ قانون آئین دادرسی

اما به عکس در جهات مندرج در ماده ۱۹۷ قانون آئین دادرسی مدنی سابق، این وضعیت مصداق نداشته و ندارد. زیرا در تمامی جهات چهارگانه مزبور امکان پاسخگویی به شخص خواهان میستر است. چه آن که خواهان در وضعیت های مزبور می تواند در مقابل دفاعیات خوانده ایستاده و پاسخ خوانده به طور رسمی در برابر او طرح و اقامه شود. نهایت آن که در شقوق سه گانه اول ماده ۱۹۷ ق.آ.د.م سال ۱۳۱۸ یعنی ایراد عدم صلاحیت ذاتی و نسبی و ایراد امر مطروحه و مرتبط دادگاه مبادرت به صدور قرار رد دعوا نخواهد کرد بلکه پرونده را حسب مورد با صدور قرار عدم صلاحیت یا امتناع از رسیدگی به مرجع صلاحیتدار یا مرجعی که دعوای حاضر در آن قبلاً مطرح شده یا دعوای مرتبط با آن در جریان رسیدگی در دادگاه دیگر است، ارسال میدارد ماده ۲۰۳ ق.آ.د.م مدنی سابق و ماده ۸۹ ق.آ.د.م. در این صور خواهان نیازی به تجدید دادخواست ندارد. زیرا دعوای او در مرجع دیگری ادامه خواهد یافت. بر همین اساس است که در ماده ۱۹۷ آدم سابق به ۱ فریدون نهرینی، مقاله نقدی بر یک سخنرانی و بحثی پیرامون قوانین جدید دادرسی مجله کانون وکلای دادگستری مرکز شماره پیاپی ۱۸۲ و شماره دوره جدید ۱۳، پاییز ۱۳۸۲، ص ۵۴. ماده ۱۹۷ ق.آ.د.م سال ۱۳۱۸ در موارد زیر مدعی علیه می تواند ضمن پاسخ از ماهیت دعوی ایراد کند : ۱ - وقتی که دادگاه صلاحیت ذاتی نداشته باشد. صلاحیت دادگاه شهرستان نسبت به دادگاه استان و بالعکس و دادگاههای دادگستری نسبت به مرجع غیر دادگستری صلاحیت ذاتی است.