اماکن گمرکی — بر پایه بند (ت) ماده ۱ قانون

بر پایه بند (ت) ماده ۱ قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۰، اماکن گمرکی عبارت است از انبارها، باراندازها، اسکله ها، فرودگاه ها، ایستگاه های راه آهن، محوطه ها و هر محل یا مکانی که تحت نظارت گمرک است و برای انباشتن و نگهداری کالاها به منظور انجام تشریفات گمرکی استفاده می شود. این اماکن میتواند انبارهای گمرکی، انبارهای اختصاصی و سردخانه های عمومی باشد کالا به محض ورود به اماکن گمرکی به موجب قبض انبار تحویل مرجع تحویل گیرنده می گردد. ---۲-۴ آیین ورود کالا به اماکن گمرکی و ثبت و ضبط آن مطابق ماده ۵۰ آئین نامه اجرایی قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۱، هر کالائی که به انبارهای گمرکی تحویل میشود، باید بلافاصله در دفاتر مربوط انبار ثبت و برای هر ردیف فهرست کل بار (مانیفست) و پروانه گمرکی، صورتمجلس ضبط احکام کتبی و بارنامه، قبض انبار جداگانه صادر و به تحویل دهنده کالا تسلیم شود. مرجع تحویل گیرنده نیز باید مسئولیت خود را تا سقف متوسط ارزش کالای موجود در اماکن گمرکی که هر سال توسط گمرک ایران اعلام میشود، بیمه نماید. مقررات مشابهی نیز در ماده ۱۱۴ آئین نامه، در خصوص عبور داخلی ترانزیت داخلی ذکر شده است. طبق بند الف و ب ماده ۵۸ آئین نامه قبض انبار باید پیوست اظهارنامه گمرکی و سایر اسناد شود و جهت ترخیص کالا مورد استفاده قرار گیرد. در حال حاضر ترخیص کالا از طریق سامانه EPL یا همان پنجره واحد تجارت فرامرزی به صورت الکترونیکی انجام میشود. توقیف کالای موجود در گمرک در خصوص کالای وارداتی و صادراتی به صورت جداگانه قابل بحث است. طبق بند ( ) ماده ۱ قانون امور گمرکی، کالایی که تحت نظارت و کنترل گمرک است ولی تشریفات گمرکی آن به طور کامل انجام نشده است، کالای گمرک نشده نام دارد. کالای گمرک نشده به محض ورود به اماکن گمرکی باید مراحلی را تا ترخیص و ورود به قلمرو جغرافیائی کشور طی نماید. طبق ماده ۲۴ قانون امور گمرکی مدت مجاز نگهداری کالا در انبارهای گمرکی از تاریخ تحویل کالا به این اماکن سه ماه است. در صورت تقاضای کتبی صاحبان کالا یا شرکتهای حمل و نقل در مورد کالای عبوری ترانزیتی) و وجود علل موجه به تشخیص گمرک و با پرداخت هزینه انبارداری تا تاریخ موافقت گمرک این مدت حداکثر تا دو ماه دیگر قابل تمدید است. در صورتی که ظرف مهلت مقرر صاحب کالا برای انجام تشریفات گمرکی و پرداخت وجوه متعلقه اقدام ننماید کالا مشمول مقررات متروکه میشود. در مدت زمان مذکور کالا در انبارها و اماکن گمرکی قرار دارد و باید مشخص نمود که مالک کالا در این مدت چه کسی است؟ طبق بند (ش) ماده ۱ قانون امور گمرکی صاحب کالای تجاری شخصی است که نسخ اصلی اسناد خرید و و حمل به نام او صادر شده و در مورد کالای خریداری شده با تعهد سامانه بانکی آن اسناد از طرف بانک مهر شده و ترخیصیه نیز به نام او باشد یا اسناد مزبور به نام وی ظهر نویسی و صحت امضاء واگذارنده از طرف مقام صلاحیت دار گواهی شده باشد. ترخیصیه نیز طبق بند (ج) همان ماده سندی است که به موجب آن شرکت حمل و نقل (کریر و فورواردر) پس از احراز هویت، بلامانع بودن انجام تشریفات گمرکی توسط گیرنده کالا را به گمرک اعلام می نماید. پس اگر شخص داد باخته طبق تعریف بند ش) باشد، می توان کالای وی را تا زمانی که از اماکن گمرکی خارج نشده است، توقیف نمود. -۳-۴ منع بازداشت کالاهای ممنوع موجود در اماکن گمرکی مسأله ای که در اینجا مطرح می گردد این است که برخی از کالاهای گمرک نشده جزء هستند که ورود آنها به داخل کشور ممنوع است و برخی از این کالاها ۱ - اسناد خرید از جمله عبارتند از پروفورما (Performa Invoice) و سیاهه خرید فاکتور خرید).