دکترین
اموال عمومی: مصادیق
زمینهای موات ، جزء اموال عمومی بوده و به موجب آییننامه عمران ، قابل تملک خصوصی خواهد بود. راهها، مساجد، مدارس، کاروانسراها، پارکها، جزء اموال عمومی هستند. کوچههایی که بنبست نباشد، جزء اموال عمومی است، هر چند در املاک خصوصی واقع شده باشد؛ در حالی که کوچههای بنبست، ملک اشتراکی یا اختصاصی اشخاص بوده و جز اموال عمومی نمیباشد. تصرف در کوچههای بنبست، در صورتی صحیح است که متصرف، مالک کل کوچه بوده یا اینکه از سوی سایر مالکان نیز مأذون در تصرف باشد. تصرف در شوارع به شرطی که مزاحمتی برای تردد اشخاص نداشته باشد؛ مانند تجاوز شاخههای درخت به خیابان مجاز است، مگر اینکه در این رابطه، مقررات خاصی وضع گردد.
منبع: دوره متوسط شرح قانون مدنی (حقوق اموال)، گنج دانش، 1388 · قواعد فقه بخش مدنی (جلد دوم) (مالکیت و مسئولیت)، مرکز نشر علوم اسلامی، 1389 · قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی، میزان، 1389 · حقوق مدنی (جلد اول) (در اموال، مالکیت، حق انتفاع، حق ارتفاق، تعهدات بطور کلی، بیع و معاوضه)، اسلامیه، 1375
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
