دکترین
امکان سنجی شناسایی جامعه به عنوان صاحب حق نسبت به حریم خصوصی درگذشتگان با مطالعه تطبیقی (مقاله علمی وزارت علوم)
امکان سنجی شناسایی جامعه به عنوان صاحب حق نسبت به حریم خصوصی درگذشتگان با مطالعه تطبیقی (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: عباس میرشکاری علیرضا فتاحی کتی لته
منبع: پژوهشنامه حقوق تطبیقی دوره پنجم پاییز و زمستان 1400 شماره 2 (پیاپی 8)
چکیده
حریم خصوصی را می توان از جمله حقوق مسلم اشخاص دانست، اما آیا درگذشتگان نیز، همچون زندگان، نسبت به اطلاعات شخصیشان از حق حریم خصوصی برخوردارند؟ در پاسخ به این پرسش، علی رغم حرمت های اخلاقی و شرعی موجود نسبت به نقض حریم خصوصی متوفا، به نظر میرسد ب. ت. ب. پایان اهلیت تمتع اشخاص با مرگ، به دشواری بتوان متوفی را همچنان نسبت به حریم خصوصیاش محق دانست؛ ازاین رو، وقتی خود متوفی نسبت به حق حریم خصوصیاش ذیحق نباشد، طبیعتاً، وراث وی نیز، قائممقام او محسوب نخواهند شد، اگرچه میتوانند بابت زیانهایی که به صورت مستقیم از لطمه به حریم خصوصی مورثشان دیدهاند، به اصالت طرح دعوا کنند. نفی این دو گزینه ایجاب میکند که جامعه را به عنوان گزینه ی سوم نسبت به ذی حقی حریم خصوصی درگذشتگان مورد مطالعه قرار داد. در این راستا به نظر میرسد جامعه را بتوان ذینفع اصلی نسبت به حریم خصوصی متوفی دانست. در واقع، این جامعه است که با انتشار اطلاعات خصوصی یکی از اعضایش ولو پس از مرگ، آسیب میبیند. این مبنا، همانگونه که میتواند حفظ اطلاعات خصوصی درگذشتگان را توجیه کند، در مواردی که انتشار اطلاعات خصوصی متوفی در راستای منافع عمومی جامعه باشد نیز، اقدام به انتشار اطلاعات متوفی را قابل توجیه میسازد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
