انتقال گیرنده مال به قصد فرار از دین — محکوم به یا هر دو مجازات حقوق

در صورت سوءنیت انتقال گیرنده و همراهی آگاهانه او با انتقال دهنده رفتار او به موجب ماده ۲۱ ق.ن.ا.م.م در قالب شرکت در جرم مزبور جرم انگاری شده و افزون بر مجازات مقرر در حکم حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه ۶ و یا جزای نقدی برابر نصف ارزش ۱ - ماده ۵۳۷ ق آ.د. ک: «اجرای دستورهای دادستان و آراء لازم الاجرای دادگاه های کیفری در مورد ضبط و مصادره اموال، اخل وجه التزام، وجه الکفاله یا وثیقه و نیز جزای نقدی، وصول دیه، رد مال و یا ضرر و زیان ناشی از جرم بر عهده معاونت اجرای احکام کیفری است. محکوم به یا هر دو مجازات حقوق دادبرده از محل همان مال و در صورت تلف یا انتقال و عدم دسترسی به مال از محل دارایی انتقال گیرنده بازیافت خواهد شد. هزینه های مترتب بر اجرا نیز از انتقال گیرنده دریافت خواهد شد. به واقع داد برده؛ هم می تواند محکوم به و خسارات وارده را با شناسایی دیگر اموال داد باخته تامین و دریافت دارد که در این صورت بازیافت محکوم به از انتقال گیرنده منتفی خواهد بود و هم بدین منظور می تواند به سراغ دارایی انتقال گیرنده برود. در خصوص مسئولیت انتقال گیرنده و دامنه برخورد با او گفتنی است؛ در صورتی که او سوء نیتی نداشته بلکه بدون آگاهی از سرشت و برنامه انتقال دهنده با یک رفتار متعارف مبادرت به معامله نموده باشد، نباید او را مشمول مسئولیت مدنی مقرر در ماده ۲۱ ق.ن.ا.م.م نمود. وجود سوءنیت و اثبات آگاهی انتقال گیرنده ادعایی است که اثبات آن بر عهده دادبرده بزه دیده است. بنابراین با نبود دلیل مثبت این ادعا بیگمان مسئولیت کیفری دامنگیر انتقال گیرنده نخواهد بود. فراتر از آن نباید معامله او را که در مسیر عادی و متعارف صورت یافته به قصد مجرمانه و نامشروع انتقال دهنده پیوند زد و درخور ابطال دانست.