اهلیت استیفاء: در فقه

با استناد به روایتی از امام صادق، به نقل از حضرت محمد، معامله با صغیر صحیح نیست، زیرا در صورت شکست مالی، ممکن است به سرقت متوسل گردد. به موجب روایتی از امام باقر، تا زمانی که طفل، محتلم نشده‌ است؛ معاملات او صحیح نمی‌باشد. بنای عقلا، دلالت بر جواز معاملات خرد، توسط صبی ممیز دارد. منع نابالغ از معامله، موجب عسر و حرج در جامعه می‌گردد، حسب ظاهر ، جهت رفع حرج، باید قائل به صحت معامله اجناس جزئی، توسط نابالغ بود. به دلالت عرف و عادت ، در همه اعصار و مکان‌ها، معاملات صبی، صحیح است. در مورد معاملات صغیر ممیز، نسبت به اجناسی که خرد نیستند؛ حمل بر اعطای وکالت به صغیر شده؛ و در رابطه با معاملات خرد، طفل ممیز با اذن ولی ، از طرف خود، عقد را جاری می‌نماید. اذن ولی در یک معامله خاص، دلالت بر مجاز بودن صبی ممیز، نسبت به معامله در سایر امور ندارد. منبع: حقوق محجورین، بوستان کتاب، 1389 · شرح مبسوط مکاسب (شرایط طرفین عقد بیع)، جنگل، 1390 · اذن و آثار حقوقی آن، بوستان کتاب قم، 1380