اهلیت جنین: در حقوق ایران

ماده ۹۵۷ قانون مدنی به طور عام جنین را مشروط به زنده متولد شدن از حقوق مدنی متمتع می داند. قانون مدنی در موارد خاص نیز امکان وصیت به نفع جنین و ارث بردن او را پیش بینی کرده و قانون امور حسبی تعیین امین برای حفظ و اداره سهم جنین را مقرر کرده است. مواد ۴۵ و ۶۹ قانون مدنی درباره حق انتفاع و وقف نیز از ایجاد حق برای معدوم به تبع موجود سخن گفته اند که از آنها امکان برقراری حق به نفع جنین قابل استنباط دانسته شده است. همچنین امکان انعقاد بیمه عمر به نفع جنین از ماده ۲۴ قانون بیمه استنباط شده است. منبع: «کارکرد فرض قانونی در نظام های حقوقی»، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1398