اول - اعتبار قانون و چگونگی تأثیر آن نسبت به آینده از

اول - اعتبار قانون و چگونگی تأثیر آن نسبت به آینده از جمله قواعد حقوقی که میتوان از آن به عنوان یکی از قواعد عمومی و بسیار مهم یاد کرد، عطف به ماسبق نشدن قانون و اثر آن نسبت به آتیه و آینده است. این قاعده که از ۱. ردیف ۴۲/۹۶: مستفاد از مقررات ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ چنانچه پس از وقوع جرم قانونی مبنی بر تخفیف یا عدم اجرای مجازات یا اقدامات تأمینی و تربیتی یا از جهاتی مساعدتر به حال مرتکب وضع شود، نسبت به جرائم سابق بر وضع آن قانون تا صدور حکم قطعی مؤثر خواهد شد و چون مقررات ماده واحده قانون الحاق یک ماده به قانون مبارزه با مواد مخدر، مصوب ۱۳۹۶/۷/۱۲ از حیث شرایط محکومیت مرتکبین جرائم مواد مخدر به مجازات اعدام نسبت به مقررات سابق این قانون به حال مرتکب مساعدتر است لذا در مقام رسیدگی به فرجام خواهی کسانی که مطابق مقررات قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب ۱۳۷۶ به مجازات اعدام دارد صحیح و قانونی تشخیص می گردد. این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری در موارد مشابه باره چنین می گوید: «اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ما قبل خود اثر ندارد این مستند قانونی به اندازه ای اهمیت دارد که سایر قوانین مصوب، از حیث آثار و حکومت زمانی آن در پرتو قاعده مقرر در آن تفسیر و به موقع اجرا در می آیند. قاعده عطف به ماسبق نشدن قوانین و اثر آن نسبت به آینده اگر چه در یک قانون ماهوی یعنی قانون مدنی پیش بینی شده، ولی ظاهراً بر سایر انواع قانون یعنی قوانین شکلی و قوانین کیفری و غیره نیز سایه افکنده است. در تحلیل ماده ۴ قانون مدنی برخی از استادان آن را حاوی دو قاعده بسیار مهم دانستند: اول این که قانون نسبت به ما قبل خود اثر ندارد؛ به این معنی که قانون بر گذشته خود حکومت نمی کند و دیگر آن که اثر قانون نسبت به آتیه است. با این تعبیر که آینده در حکومت قانون جدید است.