ایستایی و پویایی معنای متن؛ مطالعه موردی حقوق قراردادهای ایران و انگلستان (مقاله علمی وزارت علوم)

ایستایی و پویایی معنای متن؛ مطالعه موردی حقوق قراردادهای ایران و انگلستان (مقاله علمی وزارت علوم) نویسندگان: منصور امینی الیاس نوعی منبع: حقوقی دادگستری سال 89 تابستان 1404 شماره 130 چکیده اختلاف در مفاد متن، اجتناب ناپذیر و حل آن مستلزم تفسیر است. تفسیر، مواجهه با خوانش های متفاوت از متن است، نه انتخاب یک خوانش و رد سایر خوانش ها. اما آیا هر خوانشی، خالق معنایی مستقل است، یا تمامی خوانش ها حول محور معنایی واحد می گردند؟ این مساله در قالب دو مکتب ایستایی و پویایی معنا مطرح می شود. در مکتب ایستایی، دو رویکرد مبتنی بر معنای لغوی و مبتنی بر معنای مقصد مولف بررسی می شود و در مکتب پویایی، چهار رویکرد مبتنی بر تعامل متن و مفسر، مبتنی بر متن، مبتنی بر کارکرد و رویکرد آزاد. حقوق ایران پیرو رویکرد مبتنی بر مقصود مولف است و معنا را همان مقصود متعاقدین می داند. حقوق انگلستان نیز همواره به ایستایی معنا معتقد بوده، اما در طول زمان، سه رویکرد مختلف را در پیش گرفته است: در رویکرد سنتی، معنای لغوی، در رویکرد مدرن، اوضاع و احوال زمان قرارداد و در رویکرد کنونی، تعادل بین متن و اوضاع و احوال زمان قرارداد را ملاک می داند. لذا بر خلاف ایران، اولاً ایستایی معنای قرارداد در انگلستان همواره نوعی بوده و ثانیاً رویکردهای تفسیری انگلستان، به عنوان نظامی که راهکارهای عملی و سودمندی آنها را به انسجام نظری ترجیح می دهد، به سختی با یک رویکرد تفسیری مشخص، تطبیق می یابد. Statism or Dynamism of Text Meaning: A Case Study of English and Iranian Contract Law As Conflicts over a text's meaning are inevitable, interpretation is unavoidable. Interpretation is not choosing one reading of the text and rejecting others but encountering different readings of a text. The question is whether every reading produces an independent meaning or whether different readings cover only one meaning. This issue is studied under two titles, "Statism of Meaning" (SM) and "Dynamism of Meaning" (DM). Under SM, two approaches are studied based on literal meaning and the author's intent. Under DM, four methods are analyzed: communication of text and the interpreter, text-centered, use-centered, and free of limits. Iranian contract law considers parties' common intention as contract meaning, so this legal system follows SM (author's intent). However, the English Legal system has experienced three different periods of contract interpretation: In the traditional period, literal meaning was the central concept, in the modern period, context was the pivotal point, and currently, a balance between context and text is essential. Although both legal systems are based on SM, Iranian SM is subjective, while English SM is objective. Also, unlike Iran, English law, as a practical system that prefers utility, is not fully compatible with any of the approaches above.