ب جلوه های عدم استماع با استدلال ماهوی — در خصوص دادخواست تقدیمی آقای تم به

ا. همانند ماده ۴۵۹ ق.آ.د.م که در دعوای تعیین داور ارسال اظهارنامه برای طرف مقابل را قبل از طرح دعوا لازم می داند. همانطور که ملاحظه می گردد، دادگاه تجدیدنظر استان رسیدگی به دعوای تمکین را منوط به ارائه دلایل اثباتی یکی از عناصر دعوا کرده است. در قضیه حاضر بدیهی است که برای تمکین باید شرایط و وسایل تمکین مثل منزل امن و مناسب فراهم باشد. در غیر این صورت زوج حقی بر مطالبه تمکین ندارد و با استدلالات ماهوی که دادگاه محترم تجدیدنظر در رأی خود آورده است، باید حکم بطلان دعوا را مورد تأیید قرار می داد نه اینکه قرار عدم استماع دعوا صادر نماید؛ خصوصاً اینکه در صورت تهیه منزل مناسب در آینده موجبی برای ناشزه دانستن زوجه و محکومیت وی به تمکین نسبت به ایام ماقبل وجود ندارد و خلاصه اینکه دادگاه باید به صورت ماهوی اظهار نظر می نمود؛ چراکه یا شرایط تمکین فراهم است و لذا زوجه به تمکین محکوم میشود یا اینکه شرایط فراهم نیست که حکم بر بطلان دعوا صادر می گردد و در هر دو فرض فرقی در شکل طرح دعوا وجود ندارد. در پرونده مشابهی شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بن در خصوص دعوای آقای م.س به طرفیت همسرش به خواسته الزام به تمکین در ماهیت دعوا وارد شد و با احراز مناسب بودن منزل تهیه شده از سوی زوج طی دادنامه شماره ۹۷۰۹۹۷۳۸۳۴۴۰۱۰۰۴ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۱۰ حکم بر الزام خوانده به تمکین صادر کرد. ولی با تجدید نظر خواهی خوانده شعبه نهم دادگاه تجدید نظر استان چهارمحال و بختیاری طی دادنامه شماره ۹۷۰۹۹۷۳۸۴۳۸۰۱۲۵۹ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۷ رأی بدوی را نقض و با استدلالات ماهوی قرار عدم استماع صادر و اعلام نمود. استدلال این دادگاه بدین شرح است: در خصوص تجدید نظر خواهی خانم … به دادنامه ۹۷۰۹۹۷۳۸۳۴۴۰۱۰۰۴، بر خلاف استدلال محکمه محترم بدوی محتویات پرونده دلالتی بر مناسب بودن امکانات و شرایط و محل سکونت ادعایی از ناحیه زوج ندارد. ب. ت. ب. مراتب موصوف از آنجایی که در شرایط حاضر و کنونی ، زوج مسکن و محل سکونت مناسب با شان روجه که موجبات آسایش و راحتی وی و فرزندان خ. ر. ب. دور از هرگونه مظنه خوف ضرر حیثیتی و یا بدنی به همراه داشته باشد، فراهم نموده دعوای تمکین را قابل استماع ندانسته و به استناد مواد ۲، ۳۵۳ و ۳۵۸ تی آدم، ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته. قرار عدم استماع دعوای خواهان را صادر و اعلام می دارد. در این قضیه نیز اعتقاد نگارنده این است که با استدلال های ماهوی که دادگاه محترم تجدیدنظر در رأی خود به کار برده است باید حکم بطلان دعوا صادر می کرد نه اینکه قرار عدم استماع دعوا صادر نماید کما اینکه شعبه ۴۰ دادگاه تجدیدنظر استان تهران چنین کرده است. با این توضیح که شعبه ۲۶۵ دادگاه خانواده تهران حکم تمکین مشروط به تهیه منزل و وسایل زندگی صادر کرد ولی شعبه ۴۰ دادگاه تجدیدنظر استان تهران ضمن نقض رأی بدوی حکم بر رد بطلان دعوای خواهان صادر کرد. متن رأی شماره ۱۳۷۸ مورخ ۱۳۹۲/۹/۳۰ شعبه ۲۶۵ دادگاه خانواده تهران بدین شرح است: در خصوص دادخواست تقدیمی آقای تم به طرفیت خانم مپ به خواسته الزام خوانده به تمکین ب. ت. ب. اوراق و محتویات پرونده ... ن. ب. ا. فعلاً زوجه عذر موجه در حال حاضر برای عدم مراجعه به منزل مشترک و تمکین از همسرش و ایفای وظایف زوجیت ندارد، لذا ادامه علقه زوجیت و حقوق و تکالیف متقابل زوجه نیز مستلزم تمکین است و وکیل زوجه نیز به شرح مفاد صورت جلسه این دادگاه اعلام داشته که در صورت تهیه مقدمات تمکین از جمله مسکن مناسب موکله آماده تمکین از زوج می باشد، دعوای خواهان به کیفیت مطروحه وارد و ثابت تشخیص .... زوجه به تمکین از زوج طبق موازین شرعی و قانونی صادر و اعلام می گردد. البته اجرای حکم منوط به فراهم شدن زمینه تمکین از جمله تهیه مسکن مناسب و در شان و شؤون زوجه است که می بایست همزمان با اجرای حکم تمکین توسط اجرای احکام مدنی احراز گردد و اثر حکم تمکین از تاریخ صدور حکم نسبت به آینده بوده و دلیلی بر نشوز زوجه به گذشته نمیباشد. رای صادره حضوری محسوب و ظرف مدت ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب..» تمکین را که امری قضایی است به واحد اجرای احکام موکول کرد. ولی با تجدید نظر خواهی خوانده زوجه شعبه ۴۰ دادگاه تجدیدنظر استان تهران طی دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۲۴۰۰۲۱۵۹ مورخ ۱۳۹۲/۱۲/۲۵ رأی بدوی را نقض