ب در مواردی که قرارداد دائمی یا موقت بیش از یکسال باشد

ب در مواردی که قرارداد دائمی یا موقت بیش از یکسال باشد؛ مبنای محاسبه سنوات، آخرین دستمزد دریافتی کارگر است و در صورتی که کارفرما در پایان هر سال سنوات پرداخته باشد، در زمان خاتمه قرار داد، باید ما به التفاوت سنوات سالهای قبل را محاسبه و به کارگر پرداخت کند؛ به عبارت دیگر ملاک محاسبه قطعی سنوات، آخرین حقوق کارگر در تاریخ خاتمه و قطع همکاری است دادنامه ی مورخ ۱۳۹۸/۰۹/۱۹ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری). ۳۹- مبنای محاسبه سنوات، اصولاً مزد ثابت است، نه حق السعی؛ زیرا حق السعی اعم از مزد و مزایای رفاهی است در حالی که مزایای رفاهی در محاسبه سنوات تأثیری ندارد مواد ۲۴ و ۳۷ قانون کار) (ر. ک: ش ۲۱ همین فصل و دادنامه شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۰۸۹۹ مورخ ۱۳۹۹/۸/۵ هیأت تخصصی کار بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری و دادنامه شماره ۲۱۰ مورخ ۱۴۰۰/۲/۷ هیأت عمومی دیوان عدالت ادری مبنی بر اصلاح دادنامه ۳۳۲۸ ۱۳۹۸/۱۱/۲۹).