جعفری لنگرودی دکتر محمد جعفر. مبسوط در ترمینولوژی حقوق کتابخانه گنج دانش. جلد سوم ۱۳۷۸. ص ۲۲۵۶. فیروزآبادی محمد بن یعقوب القاموس المحیط المجلد الثانی دار الکتاب العلمیه. بیروت. لبنان. . ابن منظور محمد بن مکرم لسان العرب المجلد السابع. دارالفکر للطباعه و النشر والتوزیع بیروت لبنان النوبه الاول. ص ۸۲ نیل به مقصود (تحصیل دستور موقت فراهم ساخته و یا ثابت نماید. این شرایط و زمینه ها در مواردی مشترک با سایر درخواستها و دعاوی است که با اتکای به آنها مطرح می شود و به عبارتی مشترک با درخواستهای دیگر است.
برای مثال ذی نفع بودن متقاضی، تقدیم تقاضا یا دادخواست به مرجع صالح و غیره و در موارد دیگر شرایط خاصی است که دادرسی فوری مبتنی بر بر آن است. چون عنصر فوریت که در طبع و اقتضای نهاد موقتی نهادینه شده است.
جعفری لنگرودی دکتر …. مبسوط در ترمینولوژی حقوق کتابخانه گنج دانش. جلد سوم ۱۳۷۸. ص ۲۲۵۶. فیروزآبادی محمد بن یعقوب القاموس المحیط المجلد الثانی دار الکتاب العلمیه. بیروت. لبنان. . ابن منظور محمد بن مکرم لسان العرب المجلد السابع.
دارالفکر للطباعه و النشر والتوزیع بیروت لبنان النوبه الاول. ص ۸۲ نیل به مقصود (تحصیل دستور موقت فراهم ساخته و یا ثابت نماید. این شرایط و زمینه ها در مواردی مشترک با سایر درخواستها و دعاوی است که با اتکای به آنها مطرح می شود و به عبارتی مشترک با درخواستهای دیگر است. برای مثال ذی نفع بودن متقاضی، تقدیم تقاضا یا دادخواست به مرجع صالح و غیره و در موارد دیگر شرایط خاصی است که دادرسی فوری مبتنی بر بر آن است. چون عنصر فوریت که در طبع و اقتضای نهاد موقتی نهادینه شده است.
شرایط و ضوابط دادرسی فوری و صدور دستور موقت و موضوع این نهاد، بحث اصلی مربوط به آن است. دستور موقت یا قرار فوری مبتنی بر شرایط و زمینه هایی است که با فراهم شدن آن قابلیت استفاده از آن میسر می شود. این شرایط گوناگون و معطوف به متغیرهای مختلف است که با احراز مهیا شدن آن مرجع صالح مبادرت به اتخاذ تصمیم فوری می نماید. شرایطی که معطوف به اطراف تقاضا خواهان و خوانده)، موضوع تقاضا و مرجع صالح است و در صورت فقدان هر یک از آنها این پروسه ناقص بوده و منجر به تصمیم فوری نخواهد شد.
چه آنکه به موجب این تصمیم محدودیت در روند عادی مناسبات خواهان و خوانده ایجاد شده یا شرایط سخت بر خوانده تحمیل شده و آنچه را که معمولاً پس از طرح دعوا و رسیدگی کامل و صدور حکم در موضوع دعوا ظاهر می گردد، به موجب دستور پس از رسیدگی مختصر بر مخاطب تحمیل می گردد. از این رو صدور چنین تصمیمی اصولا ممنوع است مگر آنکه مرجع صالح بر پایه شرایط ویژه و احراز خطر و نگرانی د. ح. متقاضی، متقاعد به بخش مربوط به شرایط دادرسی فوری و دستور موقت را در دو فصل شرایط عام و شرایط خاص مورد بحث قرار می دهیم.
شرایط عام ناظر به شرایط و تشریفاتی است که در دادرسی مدنی برای طرح دعوا و درخواست مدنظر است و از اشتراکات دادرسی فوری و دادرسی اصلی است. عمده این شرایط معطوف به اطراف درخواست متقاضی و خوانده دستور موقت)، تقاضای صدور دستور، مراجع صالح برای صدور دستور ۱۴، ۳۱۵ و ۳۲۰ ق.آ.د.م متضمن احکامی راجع به عنصر فوریت است. اما احکام ما در فصل دوم به شرایط خاص مربوط به دادرسی فوری و دستور موقت توجه می شود. شرایط و ضوابطی که به نحوی ویژه ناظر بر این تصمیم مهم است.
یافتن این شرایط خاص در نهادهای دیگر دادرسی مدنی به گونه ای که برای دادرسی فوری تدارک دیده شده، قابل ملاحظه نیست. تامین متقابل موضوع ماده ۳۲۱ ق.آ.د.م فرصت لازم برای خوانده به منظور اجتناب از تحمل آثار دستور موقت است. در عین حال زمینه ای در مراعات اصل تناسب مصالح اطراف درخواست و تعدیل نتایج تصمیم موقتی است. به این موضوع در مبحث اول فصل دوم خواهیم پرداخت.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
