بدیهی است که بر شهادت مجنون اعتمادی نیست و به دلیل تخیلات

بدیهی است که بر شهادت مجنون اعتمادی نیست و به دلیل تخیلات و توهمی که در ذهن او می گذرد، نمی توان اصل صحت گفتار گواه را درباره او نیز صادق شمرد. پس باید از استماع شهادت دیوانه خودداری کرد. ماده ۱۳۱۳ ق.م. در بند ۶ خود این نتیجه را اعلام میکرد و در ماده اصلاح شده آوردن عقل در زمره شرایط شاهد همان مفهوم را القاء می کند. دیوانگی شخصیت حقوقی شاهد را از بین نمی برد و به دلیل از بین رفتن هدایت عقل برگفتار شاهد از او گواهی پذیرفته نمی شود. به بیان دیگر، جنون مانع از پذیرش اعمال ارادی است و با زوال مانع استعداد اصلی کارگزار می شود. به همین جهت مجنون ادواری در حال افاقه صلاحیت شهادت دادن را دارد. این قاعده در قواعد عمومی حجر و قیمومت بیان شده است و ماده ۱۲۱۳ اعلام می کند اعمال حقوقی که مجنون ادواری در حال افاقه می نماید نافذ است مشروط بر آن که افاقه او مسلم باشد.