برات از نظر اقتصادی هم یک وسیله پرداخت است و هم وسیله کسب اعتبار م. ب.. ۵.
۱ - وسیله پرداخت مدّتدار فرض کنید شخصی به نام A، کالایی را به شخص B میفروشد. بدیهی است که شخص B باید بهای کالا را به شخص A بپردازد. حال اگر شخص A برای پرداخت بهای کالا یکماه به شخص B مهلت بدهد و شخص A (فروشنده) نیز معادل همین بهای کالا به تاجر دیگری بنام C بدهکار باشد که مهلت پرداخت آن همان یک ماه باشد، در چنین حالتی شخص A میتواند براتی صادر کرده و به شخص B دستور دهد که مبلغ مورد نظر را در سر وعده یک ماه به شخص C بپردازد. البته امروزه در اغلب کشورها برات بهعنوان وسیله پرداخت، سهم عمدهای در روابط تجاری داخلی ندارد. برعکس در روابط بینالمللی استفاده از برات بسیار معمول است. زیرا وسیلهای است که از انتقال پول نقد از کشوری به کشور دیگر و نیز تبدیل پولی به پول دیگر جلوگیری میکند. ۵.
۲ - وسیله تامین اعتبار تامین اعتبار از دو طریق صورت میگیرد. ۵.۲.
۱ - تجاری استفاده از براتی که دارای مهلت چند ماهه است به خریدار امکان میدهد بهای معامله را از طریق فروش اموال خریداری شده تامین نماید و آنرا سر وعده به براتگیر برساند تا به دارنده بدهد. علت اهمیت برات به عنوان وسیله تامین اعتبار این است که برات به خودی خود نماینده طلب دارنده است و دلیل بیچون و چرای طلبکار بودن وی محسوب میشود. در چین مواردی که از برات برای بهدست آوردن مدّت به منظور تامین اعتبار استفاده میشود، برات را برات تجاری مینامند. ۵.۲.
۲ - مالی این نوع برات برخلاف برات تجاری وسیلهای برای انجام معاملات تجاری نیست. بلکه در این موارد اعطای اعتبار از جانب بانک به مشتری، از طریق قبول براتی که مشتری به طرفیت بانک صادر کرده است انجام میشود. در این حالت بانک عملاً پولی به مشتری نداده است. بلکه فقط امضای خود را در اختیار وی قرار داده است تا از اعتبار آن استفاده کند. چنین براتی را برات مالی میگویند.
منبع: حقوق تجارت، صفحه ۱۸ · حقوق تجارت، صفحه ۱۹ · حقوق تجارت، صفحه ۱۹ و ۲۰ · حقوق تجارت، صفحه ۲۰ و ۲۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
