براتی را امضا کند این امضا به منزله ضمانت پرداخت وجه برات

براتی را امضا کند این امضا به منزله ضمانت پرداخت وجه برات محسوب می شود؛ زیرا امضای مزبور شبیه مهر سفید بوده و دارنده برات چنانچه لازم بداند می تواند هر تعهدی را بالای آن بنویسد، ولی اگر چیزی هم نوشته نشود عرف و عادت تجاری آن را ضمانت محسوب میدارد. ضمانت وجه برات ممکن است به وسیله سند جداگانه انجام گیرد. در این صورت عده ای تردید کرده اند که ضامن مشمول مقررات مربوط به برات گردد و ضمانت مزبور را بسته به اینکه از طرف تاجر یا از طرف غیر تاجر به عمل آمده باشد، تجارتی یا مدنی می شمارند. در صورتی که ضمانت به وسیله سند جداگانه مربوط به برات یا بروات معینی باشد اقامه دعوا بر علیه ضامنان بر اساس برات اشکالی ندارد، ولی اگر ضمانت به طور کلی باشد یا چنانچه تضمین مربوط به برواتی باشد که عد از تاریخ ضمانت صادر خواهد شد. موضوع قابل تأمل است؛ زیرا طبق ماده ۶۱۹ ۶۹۱] قانون مدنی همان دینی که هنوز سبب آن ایجاد نشده است باطل است. ه هر حال برای آنکه ضمانت به موجب سند جداگانه از لحاظ تعهدات براتی اعتبار داشته باشد لازم است که مشخصات برواتی که مورد تضمین قرار می گیرند در سن ذکر گردد. این موضوع که احکام ضمانت تجاری وقتی جاری می شود که ضامن ستوده تهرانی، حسین حقوق تجارت، ج ۳ اسناد تجاری)، پیشین، ص ۵۰.