برائت

برائت در لغت به معنای رهاسازی، معافیت و گسستن پیوندهاست و در قرآن دو بار آمده: یک بار به معنای مصونیت از عذاب بار دیگر به معنای بیزاری از مشرکان. در فقه به «برائت ذمه» یعنی فقدان تعهد اطلاق می‌شود و در معاملات، فروشنده را از مسئولیت عیب کالا معاف می‌کند. «تبرئه» نیز به سلب مسئولیت گفته می‌شود. در اصول فقه ، اصل برائت یعنی انسان اساساً آزاد از تکلیف است مگر دلیل شرعی بر خلاف آن وجود داشته باشد. این اصل مورد پذیرش اهلسنت است، اما با دیدگاه معتزله و امامیه درباره حسن و قبح عقلی ناسازگار است.