دکترین
بررسی عدَّه مُطلَّقه یائسه در فقه امامیه و قانون مدنی ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
بررسی عدَّه مُطلَّقه یائسه در فقه امامیه و قانون مدنی ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: سید مسلم حسینی ادیانی
منبع: فقه و مبانی حقوق اسلامی سال پنجاه و دوم پاییز و زمستان 1398 شماره 2
چکیده
آیه چهارم سوره طلاق آخرین آیه در مورد عده مطلقه است. مشهور امامیه از آن استنباط عده أشهُر برای یائسه مُرتابه نموده اند و در یائسه غیرمُرتابه هرچند مدخوله، قائل به عدم عدَّه شده اند. در برابر سید مرتضی علم الهدی (ره) قائل به وجوب عده طلاق بر یائسه مدخوله شده است؛ خواه در سن حیض دیدن باشند یا نباشند. قانون مدنی ایران به تبعیت از مشهور امامیه بر عدم عده طلاق بر یائسه مدخوله است. انفتاح باب اجتهاد در فقه امامیه فرصت ارزنده ای است که در این مساله بازپژوهی صورت گیرد. این نوشتار با بررسی ادله طرفین و ملاحظه دیگر آیات عده طلاق و روایت شأن نزول به این نتیجه رسیده است که دیدگاه اقلیت، دیدگاهی استوار و مبتنی بر مبانی محکم فقهی است و می تواند به عنوان مستند قابل قبول، مبنا و اساس اصلاحاتی در مواد قانون مدنی قرار گیرد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
