بستر بندی زمانی و مکانی احکام حکومتی از منظر امام خمینی (ره)
نویسندگان:
اصغر آقامهدوی مهدی نادری باب اناری
منبع:
مطالعات حقوقی دولت اسلامی سال اول پاییز 1391 شماره 1
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۸۴۰
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۴
سال ۱۳۹۲ (۲)
- مطالعات حقوقی دولت اسلامی سال دوم تابستان 1392 شماره 4
- مطالعات حقوقی دولت اسلامی سال دوم بهار 1392 شماره 3
سال ۱۳۹۱ (۲)
- مطالعات حقوقی دولت اسلامی سال اول زمستان 1391 شماره 2
- مطالعات حقوقی دولت اسلامی سال اول پاییز 1391 شماره 1
چکیده
نهاد فقهی «عرف» میتواند ثبات و تحوّل را خصوصاً در عصر «جهانیشدن» برای شریعت اسلام به همراه آورد. سؤال اساسی این است که فقه با عرف چه برخوردی داشته و چه نظراتی در روایی و حجیت آن از سوی فقها و اصولیون ارائه شده است؟ در این زمینه، علمای عامه بالأخص حنفیها توجه افراطی به عرف نشان دادهاند. در میان فقها و اصولیون شیعه نیز سه دیدگاه وجود دارد: حجیت ذاتی عرف، حجیت بر اساس بناء عقلا و حجیت بر اساس امضاء شارع. به نظر ما با الهام از نظر امام خمینی (س)، هیچیک از اقسام عرف نمیتواند دلیل مستقلی در مقابل دیگر ادلّه مانند کتاب و سنّت باشد بلکه حجیت و دلیل بودنشان به اعتبار کاشفیت از امضاء یا تقریر شارع است. در این مقاله بعد از بیان مفهوم عرف به بررسی جایگاه عرف از منظر علمای عامه، فقهای امامیه و امام خمینی (س) میپردازیم. امام خمینی (س) گاه ضمن طرح و نقد نظریات فقهای پیشین پیرامون عرف، آراء خود را ارائه کرده که در این میان بعضی از نظریات او را میتوان از نظریات خاص ایشان دانست که در این مقاله به طرح و تحلیل آنها میپردازیم.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
