بغی (مقاله‌دوم): فقه عامّه و بغی

از نظر فقهی، امام ابتدا باغیان را به پیوستن به‌ امّت اسلامی و التزام به اطاعت الهی فرا می‌خواند. اگر آنان نپذیرند و به قتال اصرار ورزند، امام همراه مؤمنان با آنان مقابله می‌کند. به عقیده مذاهب عامه، جز حنفیان ، از آنجا که مقصود فقط دفع شر افراد باغی است، اسیران آنان کشته نمی‌شوند و فراریانشان را نیز نباید تعقیب کرد. همچنین اموال آنان تا هنگامی که به بغی ادامه دهند، نزد امام محبوس خواهد شد. البته بنابر تمامی مذاهب عامه، اگر افراد باغی قبل از تجمع و سنگر گرفتن یا پس از شکست خوردن موجب تلف مال یا جان مردم شوند، مشمول ضَمان می‌گردند. درباب تفاوت بغی با افساد فی الارض و محاربه رجوع کنید به : (ببینید: مفسد فی الارض ، محاربه (مقالات مرتبط) ) منبع: ج۶، ص۱۴۲‑۱۴۳، دمشق ۱۴۰۹/۱۹۸۹ · ج۶، ص۱۴۳، دمشق ۱۴۰۹/۱۹۸۹ · ج۴، ص۱۷۱۹‑۱۷۲۱، چاپ علی محمد بجاوی، بیروت ۱۳۷۸ · ج۱۶، ص۳۱۵‑۳۱۹، بیروت، بی‌تا