بنابراین معیار حفاظت از مال یک ضابطه عرفی است و حافظ باید

بنابراین معیار حفاظت از مال یک ضابطه عرفی است و حافظ باید در چارچوب اذن، قرارداد حفاظت و به شیوه متعارف از مال مراقبت کند. بهتر آن است که دادورز شیوه حفاظت از مال یا ضوابط کلی در این ماموریت را به حافظ یادآور شود. گاه جنس مال به گونه ای است که آگاهی و دانش فنی برای محافظت از آن ضروری است که بدین منظور باید دادورز تلاش کند تا حافظ صاحب تخصص را پیدا کند. در صورت عدم دسترسی به چنین شخصی یا تراضی طرفین به سپردن مال به شخص فاقد دانش و تخصص لازم است با بهره برداری از دستورالعمل و پروتکل نگهداری با رهنمود شخص صاحب تخصص یا کارخانه سازنده کالا و ارائه دهنده گارانتی از مال حفاظت نمود. نبود سفارش و دستور دادورز به ترتیب نگهداری و حفظ مال آسیب نمی زند. در این حالت حافظ باید برابر آنچه متعارف است برای حفظ مال عمل نماید (ماده ۶۱۲ ق.م. نکته درخور یادآوری اینکه تعهد حافظ در حفظ مال از نوع تعهد به وسیله است و حافظ مسئول سالم ماندن مال توقیف شده تا روز فروش نیست. مگر آنکه اقتضای ماموریت او انجام اموری بوده که به وی گوشزد شده یا عقل و عرف عمل به آن را از حافظ انتظار داشته باشد. نظام حقوقی ایران با الهام از نظام فرانسه (مواد ۱۱۹۷، ۵-۱۳۴۲ .C.civ) تعهد ۱ - در زمینه معیار و ضابطه حفاظت از مال در رای اصراری شماره ۲۸۰۳ مورخ ۱۳۳۹/۱۲/۱۷ هیات عمومی دیوان عالی کشور آمده ... طبق مقررات قانون مدنی امین در صورتی مسئول است که مرتکب تعدی یا تفریط گردد و حمل نمودن اضافه بر ظرفیت اتومبیل در امر کیفری تاثیر داشته، ولی در امور مدنی ممکن است این مطلب محمول بر تعدی یا تفریط نگردد، تعدی و تفریط به لسان قانون مدنی اموری است که پیش بینی آن در حیطه قدرت امین بوده باشده نقل از : نیک فر، مهدی قانون مدنی در آراء دیوان عالی کشور انتشارات کیهان چاپ سوم، ۱۳۷۴. صص ۱۳۱ و ۱۳۲ - رای مزبور در خور نقد جدی است؛ اولا همانطور که در ادامه رای آمده تعدی و تفریط زمانی صدق می کند تشخیص) امین بوده باشد. حال آنکه در این مورد امین مرتکب تقصیر شده است. ثانیاً ضابطه در تشخیص انجام وظایف امین عرف یا اذن موجود در قرارداد و مبتنی بر قانون است و رای مزبور موجب دگرگونی این ضابطه شده است.