بند سوم - سمت داشتن طراح دعوا — درست است که یکی از ویژگی های

اول - نقش ذینفع در دعوا و امور ترافعی پس از موضوع دعوا شاید بی اغراق بتوان گفت که مهمترین نقش در دادخواست و دعوا را ذینفعی خواهان دارد. اهمیت امور ترافعی را بیشتر در جایی میتوان دید که دریابیم هیچ شخصی حق ندارد بدون اثبات نفع خود در دعوا دادرسی را در مورد خواسته و موضوع دعوا به جریان اندازد. اشخاص حق ندارند برای استیفای حقوق دیگران به نام خود اقامه دعوا کرده و در صدد وصول و احقاق حقوق اشخاص ذینفع بر آیند، مگر این که به نمایندگی یا به وکالت به چنین اقدامی دست بزنند که ترتیب یاد شده به قلمرو داشتن سمت ایشان بر میگردد. همانطور که در حقوق قراردادها معامله به مال غیر فضولی محسوب میشود و غیر نافذ است و جز با تنفیذ صاحب مال نافذ نمی شود در طرح دعاوی نیز اگر شخصی ولو با داشتن رابطه سببی یا نسبی درجه یک با ذینفع و صاحب مال مورد دعوا، به نام خود طرح دعوا کند، به اقدام فضولی او نمی توان ترتیب اثر داد. امور ترافعی دارای چند ویژگی شاخص و بارز است؛ برای نمونه می توان از جمله طرفینی بودن موضوع مورد رسیدگی، توقف رسیدگی به درخواست شخص ذی نفع، وقوع اختلاف و منازعه میان طرفهای قضیه، محدود بودن رسیدگی به طرف های درگیر و ۱. فریدون نهرینی، مقاله نقش ذی نفع در دادرسی مدنی و اداری، مجله سپهر عدالت سال شانزدهم، شماره یازدهم، دوره جدید، شماره ۲۴۴ پیاپی، مرداد ماه ۱۳۹۶، ص ۱۷. اصحاب آن نسبی بودن اثر رأی نسبت به طرف های دعوا و همچنین اجرای رأی حمد است و رسیدگی و توجه به آن مانند سایر شرایط اقامه دعوا، موکول و متوقف بر ایراد خوانده نیست؛ وظیفه و تکلیفی است که در همان آغاز دادرسی بر دوش دادگاه سنگینی دعاوی راجع به حقوق عینی کافی برای احراز شرط یاد شده نیست؛ زیرا لازم می آید که با توافق اصحاب دعوا بتوان نسبت به حقوق و اموال دیگران تصمیم گرفت و به منظور تصاحب حقوق و اموال مزبور در قالب اقامه دعوا و از طریق مجاری قضایی، لباس قانونی به آن پوشاند. اموری که تحت صلاحیت رسیدگی دادگاه های دادگستری قرار می گیرد قطع نظر از برخی موارد استثنایی مانند امور حسبی دارای جنبه ترافعی است و از ماهیت دعوا به مفهوم خاص کلمه برخوردار است. به همین دلیل نیز لازم است در هر مورد که دعوایی نزد دادگاهها اقامه میشود، مرجع مزبور پس از احراز صلاحیت خویش و بر پایه موضوع دعوا ذی نفعی خواهان را بررسی کرده و در صورت احراز آن دادرسی را ادامه بدهد. درست است که یکی از ویژگی های ترافع و امور ترافعی امکان تقابل دست کم دو طرف دعوا و طرح ادعا از سوی یک طرف و ادای پاسخ آن اعم از پاسخ به مفهوم عام و خاص آن از ناحیه طرف دیگر دعوا است، ولی این ویژگی موجب نمی شود که دادرس دادگاه به علت سکوت خوانده و عدم ایراد او به ذی نفعی خواهان و سایر شرایط اقامه دعوا خود را از بررسی و و احراز ذی نفعی طراح دعوا بی نیاز بداند. دوم - تفاوت نفع در دعوای مدنی با نفع عمومی در رسیدگی اداری در اقامه هر دعوا و شکایتی اصولاً ع عنصر نفع در آن دعوا و شناسایی مالک آن، عاملی اساسی و مهم به شمار می آید. عنصر نفع در دعاوی مدنی از چنان اهمیتی برخوردار فریدون نهرینی دستور موقت در حقوق ایران و پژوهشی در حقوق تطبیقی، انتشارات گنج دانش، چاپ اول، سال ۱۳۸۷، صص ۱۶۶ و ۱۶۷. ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. دوم - تفاوت نفع در دعوای مدنی با نفع عمومی در رسیدگی اداری در اقامه هر دعوا و شکایتی اصولاً ع عنصر نفع در آن دعوا و شناسایی مالک آن، عاملی اساسی و مهم به شمار می آید. عنصر نفع در دعاوی مدنی از چنان اهمیتی برخوردار فریدون نهرینی دستور موقت در حقوق ایران و پژوهشی در حقوق تطبیقی، انتشارات گنج دانش، چاپ اول، سال ۱۳۸۷، صص ۱۶۶ و ۱۶۷. است که بدون آن اساساً رسیدگی به دعوا آغاز نمی شود. اما لازم است به این پرسش هم پاسخ دهیم که در رسیدگیهای اداری مانند آنچه که در مراجع قضایی غیر دادگستری نظیر دیوان عدالت اداری یا مراجع غیر قضایی مانند هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری می گذرد، از حیث ضرورت احراز نفع در دعوا مانند دادرسی های مدنی در دادگاه های عمومی حقوقی است یا خیر؟ در این قسمت به این دو موضوع از نقطه نظر نفع در ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. است که بدون آن اساساً رسیدگی به دعوا آغاز نمی شود. اما لازم است به این پرسش هم پاسخ دهیم که در رسیدگیهای اداری مانند آنچه که در مراجع قضایی غیر دادگستری نظیر دیوان عدالت اداری یا مراجع غیر قضایی مانند هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری می گذرد، از حیث ضرورت احراز نفع در دعوا مانند دادرسی های مدنی در دادگاه های عمومی حقوقی است یا خیر؟ در این قسمت به این دو موضوع از نقطه نظر نفع در