بنگاه خصوصی — در ادامه حکم ماده ۹۶ ق

در ادامه حکم ماده ۹۶ ق.ا.ا.م به بنگاه های خصوصی اشاره شده است. در ادبیات اقتصادی و نظری بکارگیری واژگان عمومی خصوصی به منظور معرفی گونه های کالا یا خدمات داده تولید و منشاء آن است. اما تعریف مشخصی از آنها ارائه نشده است. همانطور که بخش خصوصی و بخش دولتی دارای مفهوم و تعریف ضابطه مند نیست. بنگاه؛ واحد اقتصادی است که در تولید کالا یا ارائه خدمت فعالیت می کند. اعم از آن که دارای شخص حقیقی یا حقوقی باشد. بنگاه های خصوصی واحدهای تولیدی و خدماتی هستند که بر اساس ضوابط مشخص از وزارت صمت پروانه تولید و فعالیت دارند و در گونه های کوچک متوسط و بزرگ در عرصه اقتصاد خصوصی ایفای نقش می نمایند. بر اساس تعریف وزارت صنعت، معدن و تجارت بنگاه های کوچک و متوسط واحدهای صنعتی روستایی و خدماتی هستند که کمتر از ۵۰ نفر شاغل دارد. اشخاص شاغل از حیث نحوه بکارگیری، حقوق و مزایا، نوع ۱ - اصطلاح بانک از واژه banko در زبان ایتالیایی به معنای نیمکت گرفته شده است. در قرون وسطی ایتالیایی ها به هنگام انجام معاملات تجاری بر روی نیمکت می نشستند. این واژه به تدریج دگرگون شده و به bank که یک واژه آلمانی است، تغییر نام یافت : - در این مجموعه می توان به اصل ۴۴ قانون اساسی ماده ۲ ق.ت، مواد ۳۴ و ۴۰ قانون پولی و بانکی کشور، مواد ۱ و ۲ قانون ملی شدن بانکها اشاره کرد. بر مبنای الگوی ارائه شده از مرکز آمار ایران همسو با سیاست های بانک مرکزی بنگاه های خرد: ۱ تا ۹ نفر شاغل - رابطه حقوقی و آثار قانونی مترتب بر قرارداد استخدامی در این بنگاهها تابع مقررات کار هستند. حقوق و مزایای شاغلین در این بنگاهها در فرض محکومیت حقوقی، مشمول حکم مواد ۹۶ - ۹۸ ق.ا.ا.م خواهد بود. در ماده ۹۶ ق.ا.ا.م قید عبارت و نظایر آن» مفید این معنا است که مرجع بکارگیرنده کارمند کارگر یا هر شاغلی محدود به نهادها، موسسات و مراجع یاد شده در این ماده نیست. این عبارت نشانه دیگری است بر اینکه آنچه برای اجرای احکام مهم است؛ وجود یک رابطه استخدامی و دریافت حقوق و مزایا برای داد باخته است.