بیع اکراهی

«بیع» در لغت به معنای خرید و فروش، و «اکراه» به معنای واداشتن کسی به کاری که از آن ناراضی است. در اصطلاح فقهی برای «بیع» بیش از ده معنا بیان شده که به یک مورد آن اشاره می‌شود: «بیع» عبارتست از: انتقال دارایی از فردی به فرد دیگر، بصورت توافقی در برابر عوض تعیین شده. و برای «اکراه» همان معنای لغوی ذکر شده. منبع: ط: دارالعلم للملایین «بیع» و«شری» الخلیل بن احمد الفراهیدی، العین، ط: دارالاسواة- الاوقاف، «کره» · ط: المکتبه المرتضویه، ج ۲، ص ۷۶ · ج ۳، ص ۳۱۱، ط: مجمع الفکر الاسلامی