دکترین
بیع شرط
به بیعی که در آن حداقل برای یکی از متعاقدین، حق خیار تعیین گردیده باشد؛ بیع خیاری، بیع شرط و بیع الخیار گویند. بیع شرط یا بیع خیاری نوعی بیع است که در آن برای فروشنده شرط می‌شود که اگر در مدت معینی ثمن را به خریدار بازگرداند، حق فسخ معامله و استرداد مبیع را داشته باشد. بیع شرط در فقه امامیه معتبر شناخته شده و فقیهان امامیه بر صحت شرط خیار در صورت رد ثمن تأکید کرده‌اند. در منابع فقه اهل سنت، نهادهای مشابهی با عنوان‌هایی مانند «بیع‌الوفا»، «بیع‌الامانه» و «الرهن المعاد» مورد بحث قرار گرفته‌اند.
منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)، گنج دانش، 1388
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.