بیمه نامه به عنوان سند قرارداد

احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. بیمه نامه سند قرارداد بیمه و قرارداد بیمه نوعی عملی حقوقی است که اجباری یا اختیاری بودن آن ماهیت قرارداد را دگرگون نمی کند. بنابراین در عرصه بین المللی قانون حاکم بر آن، محل انعقاد قرارداد است ۲۴۴ اما نظریاتی که پیرامون محل انعقاد قرارداد مطرح شده و به نظریات چهارگانه نظریه اعلام ارسال وصول اطلاع معروف هستند. در این مورد کمتر مطرح می شود زیرا محل وقوع قرارداد محلی است که بیمه نامه در آن صادر شده است و تا پیش از صدور بیمه نامه نمی توان از انعقاد قرارداد بیمه سخن گفت. بنابراین بیمه نامه صادره از سوی شرکتهای بیمه گر که در ایران فعالیت دارند دلالت بر تحقق قرارداد بیمه در ایران دارد و قانون ایران در مورد آن اجرا می شود. همچنین توصیف بیمه نامه و رسمی یا عادی بودن آن به عنوان یک سند بستگی به قانون محل صدور بیمه نامه دارد که به طور معمول با قانون محل انعقاد قرار داد بیمه یکسان است. اما وحدت بین صدور بیمه نامه و توصیف سند آن از نظر قانون قابل اجرا باعث نمی شود که اشکالاتی از این حیث به وجود نیاید زیرا میدانیم که به موجب یکی از مقررات دادرسی مدنی انتخاب دادگاه صالح برای اقامه دعوای ناشی از قرار داد تابع سه عنصر محل انعقاد قرارداد محل اقامت خوانده و محل اجرای تعهد است. یعنی خواهان می تواند به هر یک از دادگاههای مستقر در این محل ها رجوع کند. محل اقامت بیمه گر در صورت طرح دعوای با محل قرارداد به طور معمول یکسان است زیرا همان جایی که بیمه نامه را صادر میکنند قرارداد نیز واقع شده است اما محل اجرای تعهد ب. ت. ب. طبع بیمه مسئولیت مدنی که باعث ایجاد حق مستقیم برای ثالث زیان دیده شود، موضوع را پیچیده میکند زیرا اگر حادثه ای در کشور دیگر رخ دهد، چون محل وقوع خسارت محل ایجاد حق برای ثالث می شود و یکی از تعهدات بیمه گر ایفای تعهد در