دکترین
تأثیر احراز در مالکیت آب از نگاه فقه امامیه با توجه به حقوق و واقعیت های معاصر (مقاله علمی وزارت علوم)
تأثیر احراز در مالکیت آب از نگاه فقه امامیه ب. ت. ب. حقوق و واقعیت های معاصر (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: سعید رهایی ماه منیر فرزانه
منبع: حقوق تطبیقی جلد 16 بهار و تابستان 1399 شماره 1 (پیاپی 113)
چکیده
آب محرَز آبی است که در ظرفی خاص گردآوری می شود و در شرایطی مملوک شخصی است که آن را احراز کرده است. این پژوهش، احراز آب را به عنوان یکی از اسباب مالکیت آب و شرایط و محدوده استفاده از آن را بیان نموده و کوشیده است با مراجعه به دیدگاه های فقیهان، شرایط مالکیت آب در زمان متقدم و معاصر را به وسیله احراز تبیین نماید. بر پایه دستاوردهای این پژوهش، همگان بدون تبعیض، در بهره مندی از آب های مباح حق برابر دارند و هر شخصی که بر آن سبقت گیرد دارای اولویت خواهد بود و پس از احراز، احرازکننده مالک آن آب است. حکم اولیه در آب احرازشده، مالکیت مطلق آن است؛ ولی حاکم جامع الشرایط ب. ت. ب. اقتضائات و شرایط زمان و منافع جمعی و بین نسلی و نیز بر پایه احکام ثانویه می تواند این حکم را محدود و میزان و محدوده به کارگیری آن را مشخص نماید.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
