دکترین
تاریخ فلسفه حقوق (16)
تاریخ فلسفه حقوق (16)
نویسندگان:
جواد واحدی
منبع:
کانون وکلا 1336 شماره 52
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق کلیات فلسفه حقوق
حوزههای تخصصی حقوق کلیات تاریخ حقوق
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۵۴
سال ۱۳۸۷ (۱)
- کانون وکلا 1387 شماره 200 و 201
سال ۱۳۸۶ (۲)
- کانون وکلا 1386 شماره 198 و 199
- کانون وکلا 1386 شماره 196 و 197
سال ۱۳۸۵ (۲)
- کانون وکلا 1385 شماره 194 و 195
- کانون وکلا 1385 شماره 192 و 193
سال ۱۳۸۴ (۳)
- کانون وکلا 1384 شماره 191
- کانون وکلا 1384 شماره 190
- کانون وکلا 1384 شماره 188 و 189
سال ۱۳۸۳ (۲)
- کانون وکلا 1383 شماره 186 و 187
- کانون وکلا 1383 شماره 184 و 185
سال ۱۳۸۲ (۲)
- کانون وکلا 1382 شماره 183
- کانون وکلا 1382 شماره 180 و 181
سال ۱۳۸۱ (۳)
- کانون وکلا 1381 شماره 177
- کانون وکلا 1381 شماره 178 و 179
- کانون وکلا 1381 شماره 176
سال ۱۳۸۰ (۴)
- کانون وکلا 1380 شماره 175
- کانون وکلا 1380 شماره 174
- کانون وکلا 1380 شماره 173
- کانون وکلا 1380 شماره 172
سال ۱۳۷۹ (۱)
- کانون وکلا 1379 شماره 171
سال ۱۳۶۹ (۲)
- کانون وکلا 1369 شماره 152 و 153
- کانون وکلا 1369 شماره 150 و 151
سال ۱۳۶۸ (۱)
- کانون وکلا 1368 شماره 148 و 149
سال ۱۳۵۷ (۲)
- کانون وکلا 1357 شماره 142
- کانون وکلا 1357 شماره 143 و 144 و 145
سال ۱۳۵۶ (۳)
- کانون وکلا 1356 شماره 141
- کانون وکلا 1356 شماره 139 و 140
- کانون وکلا 1356 شماره 138
سال ۱۳۵۵ (۲)
- کانون وکلا 1355 شماره 136 و 137
- کانون وکلا 1355 شماره 134
سال ۱۳۵۴ (۳)
- کانون وکلا 1354 شماره 133
- کانون وکلا 1354 شماره 132
- کانون وکلا 1354 شماره 131
سال ۱۳۵۳ (۳)
- کانون وکلا 1353 شماره 128 و 129
- کانون وکلا 1353 شماره 127
- کانون وکلا 1353 شماره 126
سال ۱۳۵۲ (۴)
- کانون وکلا 1352 شماره 125
- کانون وکلا 1352 شماره 124
- کانون وکلا 1352 شماره 123
- کانون وکلا 1352 شماره 122
سال ۱۳۵۱ (۳)
- کانون وکلا 1351 شماره 121
- کانون وکلا 1351 شماره 120
- کانون وکلا 1351 شماره 119
سال ۱۳۵۰ (۲)
- کانون وکلا 1350 شماره 118
- کانون وکلا 1350 شماره 116 و 117
سال ۱۳۴۸ (۴)
- کانون وکلا 1348 شماره 115
- کانون وکلا 1348 شماره 114
- کانون وکلا 1348 شماره 113
- کانون وکلا 1348 شماره 112
سال ۱۳۴۷ (۳)
- کانون وکلا 1347 شماره 110 و 111
- کانون وکلا 1347 شماره 109
- کانون وکلا 1347 شماره 108
سال ۱۳۴۶ (۴)
- کانون وکلا 1346 شماره 107
- کانون وکلا 1346 شماره 106
- کانون وکلا 1346 شماره 105
- کانون وکلا 1346 شماره 104
سال ۱۳۴۵ (۳)
- کانون وکلا 1345 شماره 103
- کانون وکلا 1345 شماره 102
- کانون وکلا 1345 شماره 101
سال ۱۳۴۴ (۶)
- کانون وکلا 1344 شماره 100
- کانون وکلا 1344 شماره 99
- کانون وکلا 1344 شماره 98
- کانون وکلا 1344 شماره 97
- کانون وکلا 1344 شماره 96
- کانون وکلا 1344 شماره 95
سال ۱۳۴۳ (۶)
- کانون وکلا 1343 شماره 94
- کانون وکلا 1343 شماره 93
- کانون وکلا 1343 شماره 92
- کانون وکلا 1343 شماره 91
- کانون وکلا 1343 شماره 90
- کانون وکلا 1343 شماره 89
سال ۱۳۴۲ (۶)
- کانون وکلا 1342 شماره 88
- کانون وکلا 1342 شماره 87
- کانون وکلا 1342 شماره 86
- کانون وکلا 1342 شماره 85
- کانون وکلا 1342 شماره 84
- کانون وکلا 1342 شماره 83
سال ۱۳۴۱ (۴)
- کانون وکلا 1341 شماره 82
- کانون وکلا 1341 شماره 81
- کانون وکلا 1341 شماره 80
- کانون وکلا 1341 شماره 79
سال ۱۳۴۰ (۴)
- کانون وکلا 1340 شماره 78
- کانون وکلا 1340 شماره 77
- کانون وکلا 1340 شماره 76
- کانون وکلا 1340 شماره 75
سال ۱۳۳۹ (۵)
- کانون وکلا 1339 شماره 74
- کانون وکلا 1339 شماره 73
- کانون وکلا 1339 شماره 72
- کانون وکلا 1339 شماره 71
- کانون وکلا 1339 شماره 70
سال ۱۳۳۸ (۵)
- کانون وکلا 1338 شماره 69
- کانون وکلا 1338 شماره 67 و 68
- کانون وکلا 1338 شماره 66
- کانون وکلا 1338 شماره 65
- کانون وکلا 1338 شماره 64
سال ۱۳۳۷ (۶)
- کانون وکلا 1337 شماره 63
- کانون وکلا 1337 شماره 62
- کانون وکلا 1337 شماره 61
- کانون وکلا 1337 شماره 60
- کانون وکلا 1337 شماره 59
- کانون وکلا 1337 شماره 58
سال ۱۳۳۶ (۶)
- کانون وکلا 1336 شماره 57
- کانون وکلا 1336 شماره 56
- کانون وکلا 1336 شماره 55
- کانون وکلا 1336 شماره 54
- کانون وکلا 1336 شماره 53
- کانون وکلا 1336 شماره 52
سال ۱۳۳۵ (۵)
- کانون وکلا 1335 شماره 51
- کانون وکلا 1335 شماره 50
- کانون وکلا 1335 شماره 49
- کانون وکلا 1335 شماره 48
- کانون وکلا 1335 شماره 47
سال ۱۳۳۴ (۶)
- کانون وکلا 1334 شماره 46
- کانون وکلا 1334 شماره 45
- کانون وکلا 1334 شماره 44
- کانون وکلا 1334 شماره 43
- کانون وکلا 1334 شماره 42
- کانون وکلا 1334 شماره 41
سال ۱۳۳۳ (۴)
- کانون وکلا 1333 شماره 40
- کانون وکلا 1333 شماره 39
- کانون وکلا 1333 شماره 38
- کانون وکلا 1333 شماره 37
سال ۱۳۳۲ (۷)
- کانون وکلا 1332 شماره 36
- کانون وکلا 1332 شماره 35
- کانون وکلا 1332 شماره 34
- کانون وکلا 1332 شماره 33
- کانون وکلا 1332 شماره 32
- کانون وکلا 1332 شماره 31
- کانون وکلا 1332 شماره 30
سال ۱۳۳۱ (۷)
- کانون وکلا 1331 شماره 29
- کانون وکلا 1331 شماره 28
- کانون وکلا 1331 شماره 27
- کانون وکلا 1331 شماره 26
- کانون وکلا 1331 شماره 25
- کانون وکلا 1331 شماره 24
- کانون وکلا 1331 شماره 23
سال ۱۳۲۹ (۸)
- کانون وکلا 1329 شماره 20 و 21 و 22
- کانون وکلا 1329 شماره 18 و 19
- کانون وکلا 1329 شماره 16 و 17
- کانون وکلا 1329 شماره 15
- کانون وکلا 1329 شماره 14
- کانون وکلا 1329 شماره 13
- کانون وکلا 1329 شماره 12
- کانون وکلا 1329 شماره 11
سال ۱۳۲۸ (۲)
- کانون وکلا 1328 شماره 10
- کانون وکلا 1328 شماره 9
سال ۱۳۲۷ (۸)
- کانون وکلا 1327 شماره 8
- کانون وکلا 1327 شماره 7
- کانون وکلا 1327 شماره 6
- کانون وکلا 1327 شماره 5
- کانون وکلا 1327 شماره 4
- کانون وکلا 1327 شماره 3
- کانون وکلا 1327 شماره 2
- کانون وکلا 1327 شماره 1
چکیده
متن
با آنکه ایطالیا اثر افتخارآمیزی در تاریخ فلسفه بجا گذارده معهذا دورههای فتور فکری نیز داشته است.
ویکو،مانند چند نفر دیگر،نقطهء درخشانی را در یکی از این ادوار ظلمانی تشکیل میدهد.معذلک معاصرینش،آنطوریکه باید،ویرا نشناختند.
کشور ایطالیا،از چنگال این فتور،بوسیله فضائل خویش و همچنین تحت تأثیر افکار سایر ملل،کم کم نجات یافت.باین جهت است که میبینیم کشور نامبرده، در قرن هیجدهم.در جنبش تحقیق و تفکر که مسلک روشنبینی نامیده میشود،بنحو افتخار آمیزی شرکت جست.جنبش مذکور ابتدا در آلمان و سپس،بخصوص ببرکت اصحاب دائرةالمعارف،در فرانسه توسعه یافت.
در ایطالیا نیز نویسندگانی چند پا بعرصهء وجود گذاردند که سعی آنان بالا بردن سطح فرهنگ کشور و بهبودی نظام سیاسی آن بود.اکثر آنان،بیش از اینکه فیلسوف باشند،نویسندهء سیاسی،اجتماعی،اقتصادی،مورخ و حتی حقوقدان بودند و همهء آنان در پی آزادی از چنگ روشی(روح جزمی)بودند که طی قرون متمادی،در ایطالیا، حکومت میکرد.
معاصر ویکو موراتوری1(1759-1672)،از اهالی ویگنولا2(از شهرهای ایطالیا)،بمطالعات تاریخی تکان سختی و تألیفات مختلفی در اخلاق و سیاست از خویش بجا گذارد(در حس شفقت عیسوی3،1723؛فلسفهء اخلاق4،1735؛سعادت عمومی5،1749 و غیره)که،گر چه زیاد اصالی نیستند،بعلت تمایل شدیدی که نسبت به نیکی کردن نشان میدهند،با روح و جاندار میباشند.این شخص نوشتهء دیگری بنام: نقائص علوم حقوق6،1742 دارد که هدف آن ساده کردن قوانین،گرد آوری آنها در مجموعههای قانونی و اجرای صحیح آن بوده است.این کتاب تأثیر بسزائی در نویسندگان ایطالیائی و خارجه(مثل در ورنی پرتقالی)همچنین در اولین تلاشهائی که در کشورهای مختلفهء ایطالیا در نیمهء دوم آن قرن،بمنظور جمعآوری قوانین صورت گرفت،داشت.
دو معاصر بزرگ دیگر ویکو گراونیا7(1718-1664؛از اهالی روجانیو (1)- .irotarom.l
(2)- .alongiv
(3)- alled atirac .anaitsirc
(4)- al aifosolif elarom
(5)- alled acilbup saticilef
(6)- ied ittelfid alled agnedurpsiruig
(7)- anivarg.g
و مؤلف ریشههای حقوق مدنی1،1713-1701)و جیانون2(1748-1676 از اهالی ایچی تلا و مؤلف تاریخ مدنی امپراطوری ناپل3)که،با وجودیکه بیشتر مورخ بودند تا فیلسوف،سعی داشتند از حوادث جزئی گذشته علل کلی حیات حقوق و دولت را بدست آورند.
گراوینا آثاری تهیه کرد که تبحر کامل ویرا نشان میدهد.جیانون که دارای روحی نقاد بود،با عشق فراوان از تفوق دولت نسبت بکلیسا دفاع میکرد.
از میان نویسندگان سیاسی این عصر مافی4،(1755-1675)از اهالی ورون را نیز نام میبریم که در تألیف خود بنام شورای سیاسی5(که در 1746 برشتهء تحریر در آمده و،پس از مرگ مؤلف،در 1797 منتشر شد)ملاحظاتی مشابه با ملاحظات مونتسکیو بخصوص در مورد رژیم مشروطه سلطنتی انگلستان ابراز داشته است.گر چه از نظر فکری عمیق بوده ولی نمیتوان ویرا پیشقدم مونتسکیو دانست چه روح القوانین،با آنکه در 1748 بپایان رسید،لااقل بیست سال پیش از این تاریخ شروع شده بود؛بعلاوه، اقامت مونتسکیو در انگلستان(1731-1729)سابق بر اقامت مافی(1736)در این کشور م. ب..اگر بخواهیم،در اینخصوص،بکسی عنوان پیشقدم دهیم،ویکو و گراوینا سزاوارترند.
استلینی6(1770-1699 و از اهالی فریول)از ویکو الهام گرفته.وی در کتاب ریشه و پیشرفتهای آداب و رسوم(1740)و دروس اخلاق،که در دانشگاه پادو تعلیم کرده بود و پس از مرگش انتشار یافت(1779-1778)،اصول ویکورا با اصول ارسطی،و بدون تعمق،ترکیب کرده است.وی سعی دارد اختلاف آداب و رسوم را از قوای مختلفهء نفس انسانی نتیجه بگیرد که فضیلت را در تعادل آنها میداند.
همچنین دونی7(1781-1714 و از اهالی ماترا)را بایستی از پیروان ویکو دانست.وی در آثار خود(بحث در خصوص علم حقوق جهانی،1760؛ ریشه و پیشرفتهای عضو جامعه و دولت مدنی در رم،1763؛علم بعادات یا سیستم حقوق جهانی،1775)،قدم بقدم از نظریههای ویکو پیروی کرده بدون اینکه واقعا بمعنای عمیق آنها پی برده باشد.
علیه دونی،و خود ویکو،فی نتی8یسوعی(1782-1750،اهل ونیز) قیام نمود.این شخص،در کتاب«اصول حقوق طبیعت و ملل»(1764)خود،دو نویسندهء مزبور را بعلت تحسین از حالت بربریت اولیهء انسانی بالحاد متهم ساخت.
دونی،در 1765،مفصلا به فی نتی جواب داد؛این شخص نیز در جواب دونی،رسالهء:«دفاع از نوع انسان که متهم بسابقهء حماقت است»را در 1768 و بنام مستعار فیلاندرو میزوتریو9منتشر ساخت.سپس،متناوبا انتقادات قلمی دیگری (1)- senigiro siruj silivic
(2)- .enonnaig.p
(3)- airotsi elivic led onger id ilopan
(4)- .ieffam
(5)- oilgisnoc ocitilop
(6)- inillets.j
(7)- inud.e
(8)- .ittenif.g
(9)- ordnalif .oiretosim
از دونی،در مجلهء علم بعادات و رسوم و از فی نتی،در چاپ دوم کتابش(اصول حقوق طبیعت و ملل)منتشر گردید.
کسیکه دارای اهمیت زیادی است جنووزی1(1769-1712)از اهالی سالرن م. ب. که در دانشگاه ناپل بتدریس اخلاق و اقتصاد سیاسی اشتغال داشت.وی حتی اولین کسی بود که در اروپا،در 1754،تدریس سیاسی اقتصادی را آغاز کرد. این شخص،در خصوص حقوق و تکالیف افراد انسانی،کتابی تحت عنوان دیچوزینا یا فلسفهء عدل و تقوی،1767،نگاشت که نوعی التقاط،بخصوص از عقاید ولف، است.رسائل وی در تجارت نیز هنوز مورد استفاده و قابل ملاحظه میباشند.
دیگر از کسانیکه تحت تأثیر عقاید ولف قرار گرفتند لامپرودی2(1793-1732)، اهل روزانو است که مؤلف کتابی در فلسفهء حقوق،تحت عنوان حقوق عمومی جهانی یا مسائل حقوق طبیعت و ملل3(1778-1776)م. ب..این کتاب بوسیلهء ساچی4بزبان ایطالیائی ترجمه گردید و تا سال 1791 متن دروس لامپرودی در دانشگاه پیز5را تشکیل میداد.
یکی از پیروان لامپرودی بنام کارمیگنانی6،که از جزادانان معرووف است، در کتاب«تاریخ ریشه و پیشرفتهای فلسفهء حقوق»7خود،بررسی دامنهداری بکتاب مزبور اختصاص داده.
(1)- .isevoneg.a
(2)- iderpmal.a
(3)- siruj icilbup silarrevinu , evis siruj carutan te mutneg .atamoroeht
(4)- .ihccas.d
(5)- .esip
(6)- .inangimrac
(7)- airots alled eeningiro d ' issergorpe alled aifosolif led .ottirid
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
