تجزیه ناپذیری دعوا

دعوا ، به‌طور معمول یک خواهان و نیز یک خوانده دارد، ولی همهٔ دعاوی به این سادگی نیستند و یک دعوا ممکن است به بیش از دو نفر ارتباط پیدا کند. ازاین‌رو، هرگاه دعوا تجزیه‌ناپذیر باشد، همهٔ اشخاصی که حق ادعایی علیه آنان است، باید خوانده قرار گیرند، والا دعوا مسموع نخواهد بود. در واقع، چون در این قبیل دعاوی نتیجه دادرسی به بیش از یک شخص توجه پیدا می‌کند، رسیدگی به چنین دعوایی مستلزم حضور تمامی این اشخاص است. ماده ۴۸۹ قانون مدنی مبیّن لزوم اقامهٔ دعوا علیه همهٔ طرفین یک رابطهٔ حقوقی است و «قاعده‌ای است منطقی که قانون‌گذار آن را در موردی خاص اجرا کرده است». منبع: «مفهوم توجه دعوا»، مطالعات حقوق خصوصی، 1401