رأی
تحدید مسئولیت مالکان کشتی نفتکش در جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی در حقوق دریایی ایران و کنوانسیون مسئولیت مدنی (CLC)
تحدید مسئولیت مالکان کشتی نفتکش در جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی در حقوق دریایی ایران و کنوانسیون مسئولیت مدنی (CLC)
نویسندگان:
منصور پورنوری مهدی یوسفی صادقلو شهرام بادسار
منبع:
حقوق و مطالعات نوین سال دوم پاییز 1400 شماره 3 (پیاپی 4)
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۴۱۲
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۸
سال ۱۴۰۴ (۱)
- حقوق و مطالعات نوین سال 6 بهار 1404 شماره 1 (پیاپی 18)
سال ۱۴۰۳ (۴)
- حقوق و مطالعات نوین سال 5 زمستان 1403 شماره 3 (پیاپی 17)
- حقوق و مطالعات نوین سال 5 پاییز 1403 شماره 3 (پیاپی 16)
- حقوق و مطالعات نوین سال 5 تابستان 1403 شماره 2 (پیاپی 15)
- حقوق و مطالعات نوین سال 5 بهار 1403 شماره 1 (پیاپی 14)
سال ۱۴۰۲ (۴)
- حقوق و مطالعات نوین سال 4 زمستان 1402 شماره 4 (پیاپی 13)
- حقوق و مطالعات نوین سال 4 پاییز 1402 شماره 3 (پیاپی 12)
- حقوق و مطالعات نوین سال 4 تابستان 1402 شماره 2 (پیاپی 11)
- حقوق و مطالعات نوین سال 4 بهار 1402 شماره 1 (پیاپی 10)
سال ۱۴۰۱ (۴)
- حقوق و مطالعات نوین سال سوم زمستان 1401 شماره 4 (پیاپی 9)
- حقوق و مطالعات نوین سال سوم پاییز 1401 شماره 3 (پیاپی 8)
- حقوق و مطالعات نوین سال سوم تابستان 1401 شماره 2 (پیاپی 7)
- حقوق و مطالعات نوین سال سوم بهار 1401 شماره 1 (پیاپی 6)
سال ۱۴۰۰ (۴)
- حقوق و مطالعات نوین سال دوم زمستان 1400 شماره 4 (پیاپی 5)
- حقوق و مطالعات نوین سال دوم پاییز 1400 شماره 3 (پیاپی 4)
- حقوق و مطالعات نوین سال دوم تابستان 1400 شماره 2 (پیاپی 3)
- حقوق و مطالعات نوین سال دوم بهار 1400 شماره 1 (پیاپی 2)
سال ۱۳۹۹ (۱)
- حقوق و مطالعات نوین سال اول زمستان 1399 شماره 1
چکیده
در خصوص این موضوع می توان گفت در حالی که مالک بهره بردار می تواند مالک حقیقی کشتی در نظر گرفته شود، بایستی با وضعیت مالک ثبت شده با احتیاط برخورد نمود. لذا هر شخصی که مسئولیت او مورد ادعاست، برای استناد به تحدید مسئولیت باید با تشکیل صندوق اعتبار منابع مالی لازم را نزد مرجع رسیدگی کننده تأمین کند. چرا که ایجاد سیستم های تعیین مسئولیت برای پرداخت خسارات و علاوه بر آن فراهم آوردن محدودیتی برای مسئولیت مالکان کشتی ها بوده است. در حقوق دریایی ایران تحدید مسئولیت مالک کشتی پذیرفته شده است و با مقررات صریحی در خصوص محدودیت مسئولیت مالک کشتی مواجه هستیم، که در حقوق دریایی ایران این اصل مسئولیت بر مبنای نظریه تقصیر پذیرفته شده است. همچنین کنوانسیون 1969 (سی ال سی) نیز در ابتدای امر مقرر نمود جز در موارد مقرر در بند های 2 و 3 مالک کشتی در زمان بروز حادثه مسئول هر گونه خسارت آلودگی ناشی از تخلیه یا نشت نفت است. همچنین کنوانسیون در بند 4 از ماده 3 مقرر نمود هیچ گونه دعوایی برای جبران خسارت آلودگی علیه مالک قابل طرح نیست مگر وفق این کنوانسیون. این اصل مسئولیت بر مبنای نظریه خطر قابل قبول م. ب.. لذا در مقاله پیش رو به بررسی تحدید مسئولیت مالک کشتی نفتکش در بحث جبران خسارت ناشی از آلودگی نفتی در حقوق دریایی ایران و کنوانسیون مذکور خواهیم پرداخت.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
